fald

fald (język duński)

wymowa:

Dania: [ˈfalˀ]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) upadek

(1.2) spadek (obniżenie poziomu)

(1.3) upadek (utrata władzy lub pozycji)

(1.4) jęz. przypadek

(1.5) i … fald → w … wypadku, w … razie

(1.6) żegl. fał

odmiana:

(1) et fald, faldet, fald, faldene

przykłady:

(1.1) Kæben kan brække ved et fald, hvor hagen rammer jorden. → Szczęka może się złamać przy upadku, gdy broda uderza o ziemię.

(1.2) Vi forventer et stort fald af priserne. → Oczekujemy dużego spadku cen.

(1.3) «Kongens fald» er en historisk roman af Johannes Jensen. → „Upadek króla” to historyczna powieść Johannesa Jensena.

(1.4) Tysk og islandsk har bevaret fire fald: nominativ, akkusativ, genitiv og dativ. → W niemieckim i islandzkim zachowały się cztery przypadki: mianownik, biernik, dopełniacz i celownik.

składnia:

kolokacje:

(1.5) i hvert fald → w każdym razie • i modsat fald → w przeciwnym razie • i så fald → w takim razie

synonimy:

(1.4) kasus

antonimy:

(1.2) stigning

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

czas. falde

związki frazeologiczne:

faldskærm

etymologia:

uwagi:

źródła:

fald (esperanto (morfem))

wymowa:

znaczenia:

morfem

(1.1) fałdować

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pochodne:

czas. faldi, faldumi, disfaldi, malfaldi, refaldi, suprenfaldi

rzecz. faldo, faldaĵo, refaldo, linifaldo

przym. faldebla

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

fald (język wilamowski)

fald (1.1)

zapisy w ortografiach alternatywnych:

fȧld • faeld • fȧlt

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) pole

odmiana:

(1.1) lp fald; lm faldyn

przykłady:

składnia:

kolokacje:

(1.1) zaondafald

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. faldaot ż

związki frazeologiczne:

etymologia:

śwn. velt ← swn. feld

por. szywałdzki faut, jid. פֿעלד (feld), niem. Feld

uwagi:

źródła: