kendi
 |
Ayrıca bakınız: k'enɗi |
Türkçe
[düzenle]Adıl
[düzenle]kendi
- iyelik ekleri alarak kişilerin öz varlığını anlatmaya yarayan dönüşlülük zamiri, öz, zat
- Ankara Palas'ta kendisine dörtte üç oranında indirim yapılırdı. - Ç. Altan
- kişinin özel olarak vurgulandığını anlatan söz
- Kendisi gelsin. Kendimiz görmeliyiz.
- yaptığı, giriştiği bir işte başkalarının herhangi bir etkisi bulunmadığını belirten söz
- Kendi yapacağı işi bırakır, âleme öğüt vermeye kalkar. - B. Felek
- "Kendisi, kendileri" biçiminde bazen saygı duygusuyla veya söz konusu olanları amaçlayarak "o" ve "onlar" yerine kullanılan söz
- Kendileri evde yoklar mı?
Deyimler
[düzenle]halka verir talkını kendi yutar salkımı, her koyun kendi bacağından asılır, kendi beslek, kendi çevresi, kendi hâlinde, kendi kabuğuna çekilmek
Çeviriler
[düzenle]Ön ad
[düzenle]kendi
- bir şeyin bahsi geçen kişiye ait olduğunu belirtir
Çeviriler
[düzenle]Kaynakça
[düzenle]Atasözleri
[düzenle]- Akarsu çukurunu kendi kazar
- Akılları pazara çıkarmışlar, herkes yine kendi aklını almış
- Bıçağı kestiren kendi suyu, insanı sevdiren kendi huyu
- Çocuğa iş buyuran, ardınca kendi gider
- Deli kız düğün etmiş, kendi baş sedire geçmiş
- El için kuyu kazan, evvela kendi düşer
- El yumruğu yemeyen kendi yumruğunu değirmen taşı sanır
