Francica

Francica
Komuna
Comune di Francica
Lokasyon ng Francica
Francica Lokasyon ng Francica sa Italya Francica Francica (Calabria)
Mga koordinado: 38°37′N 16°6′E
Bansa	Italya
Rehiyon	Calabria
Lalawigan	Lalawigan ng Vibo Valentia (VV)
Lawak
• Kabuuan	22.7 km2 (8.8 milya kuwadrado)
Populasyon  (2018-01-01)
• Kabuuan	1,656
• Kapal	73/km2 (190/milya kuwadrado)
Sona ng oras	UTC+1 (CET)
• Tag-init (DST)	UTC+2 (CEST)
Kodigong Postal	89851
Kodigo sa pagpihit	0963

Ang Francica ay isang komuna (munisipalidad) sa Lalawigan ng Vibo Valentia sa rehiyon ng Calabria ng Italya, na matatagpuan mga 50 kilometro (31 mi) timog-kanluran ng Catanzaro at mga 6 kilometro (4 mi) timog ng Vibo Valentia. Noong 31 Disyembre 2004, mayroon itong populasyon na 1,666 at sakop na 22.7 kilometro kuwadrado (8.8 mi kuw).

May hangganan ang Francica sa mga sumusunod na munisipalidad: Gerocarne, Mileto, San Costantino Calabro, San Gregorio d'Ippona, Stefanaconi, at Vibo Valentia.

Kasaysayan

Itinatag ito noong panahon ng mga Normando, nang ang Mileto, na matatagpuan sa kabilang tagaytay, ang kanilang kabisera. Ang pangalan ay nagmula sa pangkat ng mga Galo (o Franco) na nanirahan doon. Ayon sa historyador na si Gabriele Barrio, na ipinanganak sa Francica noong bandang 1510, at sa mga tala ni Tommaso Aceti, ang kuta ay bunga ng ilang mga nayon na nagpatibay ng kanilang mga sarili upang protektahan ang kanilang sarili mula sa mga pagsalakay ng kaaway. Noong 1500, sa lokalidad ng Campo, tinalo ng Ligang Antipranses (España, Habsburgo, Milan, at Venecia) ang mga tropa ni Luis XII sa isang matinding labanan, at sa sumunod na Kasunduan sa Granada, ang buong Katimugang Italya ay naipasa sa Espanya. Sa panahong ito, ang mga nakapalibot na nayon ay inabandona na. Ang mga guhong simbahan nina San Teodoro, Pablo, Blaise, Andres, Pedro, at Juan ay nanatili, bilang ebidensiya, kasama, malapit sa kuta, ang Simbahan ni Mahal na Maria, na inilaan ni Papa Calixto II noong 1120.

Ang Ilog Scotopoteto, na ngayon ay isang maliit na batis, ang naghihiwalay dito mula sa teritoryo ng Mileto, ang Ilog Mesima (o Medama) mula sa Ilog Soriano, at ang Ilog Cocaracio mula sa Hipponium (Vibo Valentia). Sa teritoryong ito matatagpuan ang mga nayon ng Pinguado (o Pungadi, na nawasak ng lindol noong 1908, kung saan makikita pa rin ang mga pader sa paligid ng kampana ng lumang simbahan), Mutario (ngayon ay Mutari), ang halos nakabitin na Clamista (hindi tiyak ang sinaunang lokasyon nito), Scassaris, at Costantino (ngayon ay San Costantino Calabro, isang hiwalay na munisipalidad).

Ebolusyong demograpiko