Przejdź do zawartości

tradycyjny

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

tradycyjny (język polski)

[edytuj]
wymowa:
ⓘ
IPA: [ˌtradɨˈt͡sɨjnɨ], AS: [tradycyi ̯ny], zjawiska fonetyczne: akc. pob.
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) wywodzący się z tradycji; stanowiący element tradycji, zwyczaju; wykonany w sposób nakazany tradycją
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Dzieci wystąpiły w tradycyjnych strojach ludowych.
(1.1) Faworki to jedna z trudniejszych receptur w naszej tradycyjnej cukierni, jakie przyszło mi weganizować – wyznaje Wojciech Starowicz, szef Cukierni Starowicz. Ale udało się![1]
(1.1) Tradycyjnymi zajęciami Palau są rybołówstwo oraz uprawa palmy kokosowej i trzciny cukrowej.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) zwyczajowy, ludowy, niezmienny, konwencjonalny
antonimy:
(1.1) nowoczesny, rewolucyjny
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. tradycja ż, tradycjonalista mos, tradycjonalistka ż, tradycjonalizm mrz, tradycyjność ż, tradycjonalność ż
przysł. tradycyjnie
przym. tradycjonalistyczny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. ↑ (red.): Wegańskie faworki według cukiernika Wojciecha Starowicza (pol). FOOD service, 2022-01-02. [dostęp 2026-09-01].