receptura

receptura (język polski)

wymowa:

IPA: [ˌrɛt͡sɛpˈtura], AS: [receptura], zjawiska fonetyczne: akc. pob.

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) techn. wykaz składników, wzór, formuła lub przepis, normujący zestaw składników określonego produktu; zob. też receptura w Wikipedii

(1.2) farm. nauka o przyrządzaniu leków (na podstawie recepty); dział farmacji

odmiana:

przykłady:

(1.1) Faworki to jedna z trudniejszych receptur w naszej tradycyjnej cukierni, jakie przyszło mi weganizować – wyznaje Wojciech Starowicz, szef Cukierni Starowicz. Ale udało się!

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. recepta ż

przym. recepturowy

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) formula, formulation
• bułgarski: (1.1) рецептура ż; (1.2) рецептура ż
• niemiecki: (1.1) Rezeptur ż

źródła: