order
Wygląd
order (język polski)
[edytuj]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) wysokiej rangi odznaczenie, wywodzące się z dawnych zakonów rycerskich (religijnych i świeckich); zob. też order w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik order ordery dopełniacz orderu orderów celownik orderowi orderom biernik order ordery narzędnik orderem orderami miejscownik orderze orderach wołacz orderze ordery
- przykłady:
- (1.1) Przyznając ten order liczę, że będzie pan w dalszym ciągu budował pokój i porozumienie pomiędzy naszymi narodami.
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) order
- białoruski: (1.1) ордэн m
- bułgarski: (1.1) орден m
- duński: (1.1) orden w
- esperanto: (1.1) ordeno
- hiszpański: (1.1) condecoración ż, insignia ż
- łotewski: (1.1) ordenis m
- nowopruski: (1.1) urdens m
- rosyjski: (1.1) орден m
- źródła:
order (język angielski)
[edytuj]- wymowa:
- bryt. (RP) IPA: /ˈɔːdə/, SAMPA: /"O:d@/
- amer. IPA: /ˈɔɹdɚ/, SAMPA: /"Ord@`/
- ⓘ
- podział przy przenoszeniu wyrazu: or•der
- ⓘ ⓘ
- ⓘ
- znaczenia:
rzeczownik policzalny
- (1.1) zamówienie
- (1.2) rozkaz
- (1.3) porządek
- (1.4) syst. rząd
- (1.5) mat. rząd[1]
- (1.6) rel. zakon
- (1.7) klasa
- (1.8) order (odznaczenie)
- (1.9) uporządkowanie, kolejność, porządek
- (1.10) zakon rycerski
- (1.11) gram. szyk
czasownik
- (2.1) zamawiać
- (2.2) rozkazywać
- (2.3) porządkować