Przejdź do zawartości

orderowy

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

orderowy (język polski)

[edytuj]
wymowa:
IPA: [ˌɔrdɛˈrɔvɨ], AS: [orderovy], zjawiska fonetyczne: akc. pob.
podział przy przenoszeniu wyrazu: or•de•ro•wy
znaczenia:

przymiotnik relacyjny

(1.1) odrzecz. związany z orderem[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
(1.1) nieorderowy
hiperonimy:
(1.1) odznaczeniowy
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. order mrz, orderowość ż, nieorderowość ż
przym. nieorderowy
przysł. orderowo, nieorderowo
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. order + -owy
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. ↑ publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „orderowy” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.