Wodorotlenek magnezu
| |||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||
| Ogólne informacje | |||||||||||||||||||||||||
| Charakterystyka fizyczna | |||||||||||||||||||||||||
| białe ciało stałe | |||||||||||||||||||||||||
| Wzór chemiczny |
Mg(OH)2 | ||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| • zapis Hilla |
H2MgO2 | ||||||||||||||||||||||||
| Masa molowa |
58,33 g/mol | ||||||||||||||||||||||||
| Minerały | |||||||||||||||||||||||||
| Identyfikacja | |||||||||||||||||||||||||
| Numer CAS | |||||||||||||||||||||||||
| PubChem | |||||||||||||||||||||||||
| DrugBank | |||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||
| Podobne związki | |||||||||||||||||||||||||
| Inne kationy | |||||||||||||||||||||||||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) | |||||||||||||||||||||||||
Wodorotlenek magnezu, Mg(OH)2 – nieorganiczny związek chemiczny magnezu z grupy wodorotlenków.
Charakterystyka
[edytuj | edytuj kod]W temperaturze pokojowej jest substancją stałą, drobnokrystaliczną o białej barwie, bardzo słabo rozpuszczalną w wodzie – w 100 g wody rozpuszcza się 4,8×10−4 g Mg(OH)2[7.1]. Nie jest żrący, daje odczyn słabo alkaliczny (pH 9,5–10,5[6]). Jest emulgatorem o symbolu E528. Wchodzi w skład kamienia kotłowego osadzającego się w kotłach, pralkach itp. W podwyższonej temperaturze stopniowo ulega dehydratacji do tlenku magnezu[8].
Otrzymywanie i powstawanie
[edytuj | edytuj kod]Można go otrzymać:
- w reakcji tlenku magnezu z wodą[8]: MgO + H2O → Mg(OH)2
- w reakcji mocnych zasad z rozpuszczalnymi solami magnezu[8], np.:
Powstaje także (obok MgO) na powierzchni metalicznego magnezu na powietrzu oraz w wyniku reakcji magnezu z gorącą wodą (powyżej 70 °C)[7.2].
Występowanie
[edytuj | edytuj kod]W przyrodzie wodorotlenek magnezu występuje w postaci minerału brucytu.
Zastosowanie
[edytuj | edytuj kod]- preparaty kosmetyczne (wymagające środowiska zasadowego), np. pasty do zębów
- w medycynie jako tzw. mleko magnezjowe (zawiesina wodorotlenku magnezu w wodzie)
- w przemyśle znalazł zastosowanie w procesie rafinacji cukru
- w niewielkich ilościach stosuje się go w wyrobach kakaowych i czekoladowych (jako E528)
Zastosowania farmakologiczne
[edytuj | edytuj kod]Wodorotlenek magnezu stosuje się w preparatach zapobiegających nadkwasocie. W postaci czystej reaguje z kwasem solnym w żołądku i podnosi pH soku żołądkowego do wysokich wartości (powyżej 5), dlatego najczęściej jest stosowany w preparatach złożonych łącznie z mniej zasadowym wodorotlenkiem glinu, który działa słabo zobojętniająco, ale bardziej długotrwale. Uzyskuje się w ten sposób korzystniejsze właściwości zobojętniające i koryguje niepożądane działanie zapierające powstających w jelitach soli glinu (bo z kolei sole magnezu działają przeczyszczająco).
Tę mieszankę stosuje się w preparatach takich, jak Aflomag, Alumag, Gastal, Gastromal, Maalox, Manti, Manti forte, Simet-Al, Gelatum Alumini Phosphorici.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Magnesium hydroxide, [w:] GESTIS-Stoffdatenbank [online], Institut für Arbeitsschutz der Deutschen Gesetzlichen Unfallversicherung, ZVG: 1720 [dostęp 2011-01-16] (niem. • ang.).
- 1 2 CRC Handbook of Chemistry and Physics, David R. Lide (red.), wyd. 88, Boca Raton: CRC Press, 2007, s. 4-73, ISBN 978-0-8493-0488-0 (ang.).
- ↑ Magnesium hydroxide, [w:] PubChem [online], United States National Library of Medicine, CID: 14791 (ang.).
- ↑ Wodorotlenek magnezu [PDF], karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, Merck, numer katalogowy: 63081.
- ↑ Karta charakterystyki Sciencelab.
- 1 2 Wodorotlenek magnezu [PDF], karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, Merck, numer katalogowy: 63081.
- Adam Bielański: Podstawy chemii nieorganicznej. Wyd. 5. Warszawa: PWN, 2002. ISBN 83-01-13654-5.
- 1 2 3 Philip John Durrant, Bryl Durrant: Zarys współczesnej chemii nieorganicznej. Warszawa: PWN, 1965, s. 494.
