Hoppa till innehÄllet

ringbarkning

Definition frÄn Wiktionary, den fria ordlistan.

Svenska

[redigera]

Substantiv

[redigera]
Böjningar av ringbarkning  OrÀknebart
utrum ObestÀmd BestÀmd
Nominativ ringbarkning ringbarkningen
Genitiv ringbarknings ringbarkningens

ringbarkning u

  1. (skogsbruk) borttagning av barken i en ring runt en stam (eller en gren)
    De genomförde ringbarkning av gran, tall och bok för att slÀppa fram björk, asp och sÀlg.
    BeslÀktade ord: ringbarka