Przejdź do zawartości

strucla

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

strucla (język polski)

[edytuj]
wymowa:
IPA: [ˈstrut͡sla], AS: [strucla]
ⓘ
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kulin. podłużna słodka bułka drożdżowa, nadziewana masą makową lub powidłami; zob. też strucla w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
 
przypadekliczba pojedynczaliczba mnoga
mianownikstruclastrucle
dopełniaczstruclistrucli
celownikstruclistruclom
biernikstruclęstrucle
narzędnikstrucląstruclami
miejscownikstruclistruclach
wołaczstruclostrucle
przykłady:
(1.1) Mama upiekła dziś struclę.
składnia:
kolokacje:
(1.1) strucla z makiem
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. strucel m
zdrobn. strucelka ż
przym. struclowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
niem. Strutzel[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. ↑ publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Uniwersalny słownik języka polskiego, Stanisław Dubisz (red.), Elżbieta Sobol (red.), t. 1–4, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-13868-4.
Źródło: „https://pl.wiktionary.org/w/index.php?title=strucla&oldid=8690378”