przejaw

przejaw (język polski)

wymowa:

IPA: [ˈpʃɛjaf], AS: [pšei ̯af], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.• wygł. ^ⓘ

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) oznaka czegoś, zewnętrzny znak

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	przejaw	przejawy
dopełniacz	przejawu	przejawów
celownik	przejawowi	przejawom
biernik	przejaw	przejawy
narzędnik	przejawem	przejawami
miejscownik	przejawie	przejawach
wołacz	przejawie	przejawy

przykłady:

(1.1) Z pierwszymi przejawami agresji poloniści spotkali się już schodząc z rozgrzewki do szatni.

(1.1) Jednocześnie Werner odnosił się do wszelkich przejawów nowoczesnej sztuki jako do czegoś „strasznego” lub „bezwartościowych śmieci”, a nawet obraził berlińską prasę liberalną, narzekając, że „sztuka była lepsza, gdy krytycy byli lepsi”.

składnia:

kolokacje:

(1.1) przejaw pragmatyzmu / dumy / niechęci / narastającego napięcia / religijności / patriotyzmu / zainteresowania / słabości / siły / inteligencji / głupoty / …

synonimy:

(1.1) oznaka, znak, wyraz, symptom

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. przejawianie n, przejawienie n

czas. przejawiać ndk., przejawić dk.

związki frazeologiczne:

etymologia:

ros. прояв

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) indicator, manifestation
• esperanto: (1.1) simptomo
• francuski: (1.1) manifestation ż, expression ż, signe m, symptôme m
• niemiecki: (1.1) Anzeichen n
• rosyjski: (1.1) проявление n
• serbsko-chorwacki: (1.1)