polis

polis (język polski)

wymowa:

IPA: [ˈpɔlʲis], AS: [polʹis], zjawiska fonetyczne: zmięk.

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) hist. typ organizacji państwa w starożytnej Grecji, który obejmował ośrodek miejski wraz z przyległymi obszarami; zob. też polis w Wikipedii

odmiana:

(1.1) nieodm.,

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	polis	polis
dopełniacz	polis	polis
celownik	polis	polis
biernik	polis	polis
narzędnik	polis	polis
miejscownik	polis	polis
wołacz	polis	polis

przykłady:

(1.1) Każda polis rządziła się własnymi prawami, posiadała własne władze ustawodawcze, wykonawcze i sądownicze, kultywowała odrębne tradycje, obyczaje i świat wierzeń religijnych.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

(1.1) miasto-państwo

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) gr. πόλις

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) polis
• baskijski: (1.1) polis
• esperanto: (1.1) poliso, civito
• hiszpański: (1.1) polis ż
• niemiecki: (1.1) Polis ż
• nowogrecki: (1.1) πόλις ż, πόλις-κράτος
• starogrecki: (1.1) πόλις ż, πτόλις ż
• włoski: (1.1) polis ż

źródła:

polis (język angielski)

wymowa:

enPR: pōlĭs, IPA: /ˈpɒ.lɪs/

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) hist. polis

(1.2) szkoc. policja

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

polis (język baskijski)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) hist. polis

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

polis (język hiszpański)

wymowa:

IPA: [ˈpo.lis]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) hist. polis

rzeczownik, forma fleksyjna

(2.1) lm od: poli

odmiana:

(1.1) nieodm.

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

(1.1) ciudad-estado

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

gr. πόλις (pólis)

uwagi:

źródła:

polis (język łotewski)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) Polak, w D. lm t. polski

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	polis	poļi
dopełniacz	poļa	poļu
celownik	polim	poļiem
biernik	poli	poļus
narzędnik	poli	poļiem
miejscownik	polī	poļos
wołacz	poli	poļi

przykłady:

składnia:

kolokacje:

(1.1) poļu valoda → język polski

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. Polija ż

forma żeńska poliete ż

przym. polisks

przysł. poliski

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

polis (papiamento)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) policja

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

Hasło zaimportowane automatycznie – nie zostało zweryfikowane w wiarygodnych słownikach. Jeśli znasz papiamento, kliknij na Edytuj, dokonaj ewentualnych korekt i usuń niniejszy komunikat. Dziękujemy! Listę innych niesprawdzonych haseł w tym języku można znaleźć pod tym linkiem.

polis (język szwedzki)

polis (1.1)

polis (1.2)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) policja

(1.2) policjant, policjantka

(1.3) polisa

odmiana:

(1.1) en polis, polisen

(1.2-3) en polis, polisen, poliser, poliserna

przykłady:

(1.1) Mannen som sökts av hela landet gav upp och överlämnade sig till polis. → Człowiek, którego szukał cały kraj, poddał się i oddał się w ręce policji.

(1.2) Wallander är en polis som arbetar i Ystad. → Wallander jest policjantem, który pracuje w Ystad.

składnia:

kolokacje:

(1.1) polisanmälan • polisbil • polisförbud • polishelikopter • polishund • poliskedja • poliskommissarie • polisstation

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

(1.1-2) przym. polisiär

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

polis (tok pisin)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) policja

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

Hasło zaimportowane automatycznie – nie zostało zweryfikowane w wiarygodnych słownikach. Jeśli znasz tok pisin, kliknij na Edytuj, dokonaj ewentualnych korekt i usuń niniejszy komunikat. Dziękujemy! Listę innych niesprawdzonych haseł w tym języku można znaleźć pod tym linkiem.

polis (język turecki)

polis (1.1)

wymowa:

^{ⓘ ⓘ}

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) policja

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	polis	polisler
biernik	polisi	polisleri
celownik	polise	polislere
miejscownik	poliste	polislerde
ablatyw	polisten	polislerden
dopełniacz	polisin	polislerin
formy dzierżawcze mianownik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp polisim polislerim 2. os. lp polisin polislerin 3. os. lp polisi polisleri 1. os. lm polisimiz polislerimiz 2. os. lm polisiniz polisleriniz 3. os. lm polisi polisleri biernik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp polisimi polislerimi 2. os. lp polisini polislerini 3. os. lp polisini polislerini 1. os. lm polisimizi polislerimizi 2. os. lm polisinizi polislerinizi 3. os. lm polisini polislerini celownik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp polisime polislerime 2. os. lp polisine polislerine 3. os. lp polisine polislerine 1. os. lm polisimize polislerimize 2. os. lm polisinize polislerinize 3. os. lm polisine polislerine miejscownik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp polisimde polislerimde 2. os. lp polisinde polislerinde 3. os. lp polisinde polislerinde 1. os. lm polisimizde polislerimizde 2. os. lm polisinizde polislerinizde 3. os. lm polisinde polislerinde ablatyw osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp polisimden polislerimden 2. os. lp polisinden polislerinden 3. os. lp polisinden polislerinden 1. os. lm polisimizden polislerimizden 2. os. lm polisinizden polislerinizden 3. os. lm polisinden polislerinden dopełniacz osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp polisimin polislerimin 2. os. lp polisinin polislerinin 3. os. lp polisinin polislerin 1. os. lm polisimizin polislerimizin 2. os. lm polisinizin polislerinizin 3. os. lm polisinin polislerin

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: