Przejdź do zawartości

bitewny

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
wymowa:
ⓘ
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) dotyczący bitwy, związany z bitwą
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Ledwo pół wieku po wojnach husyckich na polach bitewnych Europy królowała już artyleria, a popłoch budzili pikinierzy szwajcarscy i formacje lancknechtów Frundsberga – karne, zwarte, po plebejsku solidarne, wiernie naśladujące husycki styl wojowania[1].
(1.1) Na wyspie widać bitewne przygotowania. Nad brzegiem pojawiają się łucznicy i procarze. W dalszych szeregach miotacze oszczepów i ciężkozbrojni[2].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. bitwa ż
czas. bić
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. ↑ Andrzej Sapkowski, Historia i fantastyka, 2005, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  2. ↑ publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Halina Rudnicka, Uczniowie Spartakusa, 1951 w: Korpus języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.