bellum

bellum (język łaciński)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) wojna

przymiotnik, forma fleksyjna

(2.1) Acc. sg. m od: bellus

(2.2) Nom., Acc. i Voc. sg. n od: bellus

odmiana:

(1.1) bellum, belli (deklinacja II)

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	bellum	bella
dopełniacz	bellī	bellōrum
celownik	bellō	bellīs
biernik	bellum	bella
ablatyw	bellō	bellīs
wołacz	bellum	bella

przykłady:

(1.1) Si vis pacem, para bellum. → Jeśli chcesz pokoju, przygotuj się do wojny.

składnia:

kolokacje:

(1.1) bellum civile → wojna domowa • bellum conficere / finire → kończyć wojnę • bellum ducere / gerere → prowadzić wojnę • bellum indicere / inferre → wypowiedzieć wojnę • bellum inire → przystępować do wojny • bellum movere → nieść wojnę • bellum parare → przygotowywać wojnę • casus belli

synonimy:

antonimy:

(1.1) pax ż

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. Bellona, bellaria ż, bellator m, bellatrix ż

czas. bello, belligo

przym. bellatorius, bellicosus, bellicus, belliger

związki frazeologiczne:

(1.1) bellum omnium contra omnes

etymologia:

(1.1) stara forma: duellum n

uwagi:

źródła: