Éric Cantona

Éric Cantona
Pełne imię i nazwisko	Éric Daniel Pierre Cantona
Data i miejsce urodzenia	24 maja 1966 ; Marsylia
Pozycja	cofnięty napastnik, środkowy napastnik, ofensywny pomocnik
Kariera seniorska
Kariera reprezentacyjna
Kariera trenerska
Lata	Drużyna
2005–2011	Francja (piłka nożna plażowa)
2011–2012	New York Cosmos (dyrektor sportowy)
	↑ Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.;
	Multimedia w Wikimedia Commons

Éric Cantona (wym. [e'ʁ i k k ɑ̃t o ’n a], ur. 24 maja 1966 w Marsylii) – francuski piłkarz, aktor, reżyser i producent filmowy. Jako piłkarz występował podczas kariery zawodniczej na pozycji ofensywnego pomocnika i napastnika. Jako aktor wystąpił w parudziesięciu filmach fabularnych oraz szeregu dokumentalnych, w tym opisujących jego karierę sportową.

Kariera sportowa

W karierze seniorskiej rozegrał 368 meczów i strzelił 131 bramek. W latach 1992–1997 (z przerwami) był zawodnikiem Manchesteru United, w latach 1987–1995 występował w reprezentacji Francji, w której rozegrał 45 meczów i strzelił 20 goli.

Wśród sukcesów odniesionych z Manchester United były cztery tytuły mistrza Anglii – 1993, 1994, 1996, 1997. Został uznany piłkarzem roku 1996. Éric Cantona zwyciężył w plebiscycie na największego piłkarza w historii angielskiej Premier League, przeprowadzonym w 2005 w imieniu sponsora ligi, banku Barclays, wśród ponad 26 tysięcy kibiców ze 170 krajów. Karierę zakończył w 1997, po czym został kapitanem, a następnie trenerem reprezentacji Francji w piłce plażowej, z którą (również jako zawodnik) w 2005 zdobył tytuł Mistrza Świata. W styczniu 2011 objął stanowisko dyrektora sportowego w reaktywowanym klubie New York Cosmos.

25 stycznia 1995, w czasie meczu Premier League Crystal Palace – Manchester United, Cantona kopnął kibica drużyny przeciwnej, za co został zawieszony do września tego samego roku. Otrzymał także karę 120 godzin robót publicznych (początkowo proponowano karę 2 tygodni więzienia)

Sukcesy drużynowe

Olympique Marsylia

zdobywca mistrzostwa Francji (1989)
zdobywca pucharu Francji (1989)

Leeds United

zdobywca mistrzostwa Anglii (1992)

Manchester United

czterokrotny zdobywca mistrzostwa Anglii (1993, 1994, 1996, 1997)
dwukrotny zdobywca pucharu Anglii (1994, 1996)
czterokrotny zdobywca Tarczy Dobroczynności (1993, 1994, 1996, 1997)
półfinalista Ligi Mistrzów (1997)

Reprezentacja Francji

Udział w Euro 1992 z reprezentacją Francji (faza grupowa)

Reprezentacja Francji w piłce plażowej

zdobywca mistrzostwa świata 2005 z reprezentacją Francji (jako trener i zawodnik)

Sukcesy indywidualne

Manchester United

PFA Players’ Player of the year (1994)
FWA Footballer of the year (1996)
Najlepszy piłkarz stulecia (2001)
Najlepszy piłkarz w historii Premier League (2005)

Kariera filmowa

Początkowo występował jako jeden z bohaterów w filmach dokumentujących osiągnięcia klubów sportowych, w których występował^[1]. Jego pierwszy udział w filmie fabularnym miał miejsce w 1995 (film pt. Szczęście jest na łące)^[2]. Od tego czasu wystąpił w ponad trzydziestu produkcjach, w tym drugoplanową rolę w Elizabeth^[1].

Dwukrotnie (2002 i 2014) próbował swoich sił jako reżyser oraz producent – w tym dramatu sportowego, w którym zagrał sam siebie Szukając Erica (2009) w reżyserii Kena Loacha^[1].

Występował także w reklamach produktów Nike, Renault i Kronenbourg^[3].

Inna aktywność

W 2010 r. wezwał do „bezkrwawej rewolucji” polegającej na obaleniu niesprawiedliwego systemu bankowego, zaproponował wówczas przeprowadzenie akcji masowego wycofywania pieniędzy z kont bankowych, która miała być przeprowadzona w ciągu jednego dnia w celu destabilizacji systemu finansowego. Dwa lata później Éric Cantona zadeklarował, że chce wystartować w wyborach prezydenckich jako kandydat niezależny. Cantona chciał za pomocą swojego obwieszczenia zwrócić uwagę na ciężką sytuację francuskich bezdomnych, o co poprosiła go fundacja „Abbe Pierre”^[4].

Przypisy

1 2 3 Eric Cantona. filmweb.pl. [dostęp 2017-05-29].
↑ Szczęście jest na łące (1995). filmweb.pl. [dostęp 2017-05-29].
↑ Eric Cantona. Ciekawostki. filmweb.pl. [dostęp 2017-05-29].
↑ Francja: Głośna prowokacja Érica Cantony. lewica.pl, 2012-01-11. [dostęp 2017-05-29].

Linki zewnętrzne

Strona o Cantonie. freespace.virgin.net. [zarchiwizowane z tego adresu (1998-12-06)].
Biografia na oficjalnej stronie Manchesteru United
Éric Cantona w bazie IMDb (ang.)
Éric Cantona w bazie Filmweb
Eric Cantona, [w:] baza Transfermarkt (zawodnicy) [dostęp 2022-09-17] .

[1] Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.

[filmweb-2] 1 2 3 Eric Cantona. filmweb.pl. [dostęp 2017-05-29].

[3] Szczęście jest na łące (1995). filmweb.pl. [dostęp 2017-05-29].

[4] Eric Cantona. Ciekawostki. filmweb.pl. [dostęp 2017-05-29].

[5] Francja: Głośna prowokacja Érica Cantony. lewica.pl, 2012-01-11. [dostęp 2017-05-29].

[a]

[1]

[2]

[3]

[4]

UEFA	Baggio Ballack Banks Baresi Beckenbauer Beckham Bergkamp Bergomi Best Boniek Boniperti Breitner Buffon Butragueño Cantona Ceulemans Charlton Cruijff Dalglish Dasajew Davids Del Piero Desailly Deschamps Emre Eusébio Facchetti Figo Fontaine Gullit Hagi Henry Kahn Keane Keegan Klinsmann Kluivert Kopa B. Laudrup M. Laudrup Lineker Luis Enrique Maier Maldini Masopust Matthäus Müller Nedvěd Neeskens Nesta Owen Papin Pfaff Pirès Platini Puskás Raúl Rensenbrink Rijkaard Rivera Rossi Rui Costa Rummenigge Rüştü Schmeichel Seedorf Seeler Shearer Szewczenko Stoiczkow Šuker Thuram Totti Trésor Trezeguet van Basten R. van de Kerkhof W. van de Kerkhof Van der Elst van Nistelrooy Vieira Vieri Zidane Zoff
CONMEBOL	Carlos Alberto Batistuta Cafu Crespo Cubillas Di Stéfano Falcão Figueroa Francescoli Júnior Kempes Maradona Passarella Pelé Rivaldo Rivelino Roberto Carlos da Silva Romário Romerito Ronaldinho Ronaldo Djalma Santos Nílton Santos Saviola Sívori Sócrates Valderrama Verón Zamorano Zanetti Zico
CAF	Diouf Milla Okocha Abédi Pelé Weah
CONCACAF	Akers Hamm Sánchez
AFC	Hong Nakata