Przejdź do zawartości

Ola Toivonen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Ola Toivonen
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko

Nils Ola Toivonen

Data i miejsce urodzenia

3 lipca 1986
Degerfors

Wzrost

189 cm

Pozycja

napastnik

Kariera juniorska
Lata Klub
Degerfors IF
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
2003–2005 Degerfors IF 41 (8)
2006 Örgryte IS 25 (6)
2007–2008 Malmö FF 51 (17)
2009–2014 PSV Eindhoven 138 (61)
2014–2016 Stade Rennais 46 (14)
2015–2016 → Sunderland (wyp.) 12 (0)
2016–2018 Toulouse FC 57 (7)
2018–2020 Melbourne Victory 38 (23)
2020–2023 Malmö FF 54 (14)
W sumie: 462 (150)
Kariera reprezentacyjna[b]
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2003  Szwecja U-17 2 (0)
2004–2005  Szwecja U-19 11 (6)
2006–2009  Szwecja U-21 28 (13)
2007–2018  Szwecja 64 (14)
W sumie: 105 (33)
  1. ↑ Aktualne na: 18 grudnia 2023. Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.
  2. ↑ Aktualne na: 15 grudnia 2023.
Multimedia w Wikimedia Commons

Nils Ola Toivonen (ur. 3 lipca 1986 w Degerfors) – szwedzki piłkarz, który występował na pozycji napastnika. W latach 2007–2018 reprezentant Szwecji. Uczestnik Mistrzostw Świata w 2018 roku oraz Mistrzostw Europy w 2012.

W swojej karierze grał m.in. w takich klubach jak: PSV Eindhoven, Malmö FF, Stade Reins czy Toulouse FC.

Kariera klubowa

[edytuj | edytuj kod]

Początek kariery

[edytuj | edytuj kod]

Ola Toivonen zawodową karierę rozpoczynał w 2004 roku w klubie Degerfors IF grającym w drugiej lidze szwedzkiej. Występował w nim przez dwa sezony, po czym przeniósł się do innego szwedzkiego zespołu – Örgryte IS. 1 kwietnia 2006 roku w przegranym 0:2 meczu z GAIS piłkarz zadebiutował w rozgrywkach Allsvenskan. Pierwszego gola zdobył w nich natomiast 10 kwietnia, kiedy to Örgryte przegrało 1:2 z Malmö FF. W sezonie 2006 Toivonen razem ze swoją drużyną zajął ostatnie miejsce w tabeli pierwszej ligi i spadł do Superettan. Szwed wystąpił w 25 spotkaniach (w tym 24 w podstawowym składzie) i strzelił 6 bramek.

Malmö FF

[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu rozgrywek Toivonen został zawodnikiem Malmö FF. Ligowy debiut w nowym klubie zanotował 7 kwietnia 2007 roku podczas zremisowanego 1:1 pojedynku przeciwko Elfsborgowi. 15 maja wychowanek Degerfors strzelił zwycięskiego gola dla Malmö w spotkaniu z drużyną Helsingborgs IF. W sezonie 2007 Toivonen był podstawowym graczem swojego zespołu, rozegrał 24 mecze w Allsvenskan i razem z Malmö zajął dziewiąte miejsce w końcowej tabeli. Podczas rozgrywek w 2008 roku szwedzki gracz w 27 występach zdobył 14 goli i zanotował 7 asyst. Wspólnie z Charlie Daviesem oraz Henrikiem Larssonem zajął piąte miejsce w klasyfikacji najlepszych strzelców sezonu. Toivonen strzelił po dwie bramki w pojedynku z IFK Norrköping, obu meczach z Ljungskile SK i w spotkaniu przeciwko GIF Sundsvall.[1]

PSV Eindhoven

[edytuj | edytuj kod]

Na początku 2009 roku Szwed podpisał kontrakt z PSV Eindhoven. Suma transferu nie została podana, jednak według mediów wyniosła ona od 3,5 do 4,5 miliona euro. W Eredivisie Toivonen zadebiutował 24 stycznia w zremisowanym 2:2 spotkaniu z NAC Breda. Stał się podstawowym zawodnikiem nowego zespołu – w rundzie wiosennej sezonu 2008/2009 rozegrał łącznie 14 meczów (wszystkie w podstawowym składzie) i strzelił 6 goli. 8 lutego w zwycięskim 5:3 pojedynku ligowym z FC Volendam piłkarz został ukarany czerwoną kartką. PSV zajęło w tabeli czwartą pozycję i zapewniło sobie prawo startu w eliminacjach do Ligi Europy. 8 listopada 2009 roku Toivonen strzelił 4 bramki w wygranym 5:1 meczu Eredivisie z ADO Den Haag.[2]

Dalsza kariera

[edytuj | edytuj kod]

20 stycznia 2014 roku podpisał kontrakt z francuskim Stade Rennais. Kwota transferu wyniosła 1,5 mln euro. W 2015 roku został wypożyczony do angielskiego Sunderlandu.[3]

W 2016 roku przeniósł się do francuskiego Toulouse. Występował w nim przez dwa lata zaliczył 57 ligowych występów i strzelił 7 bramek.[4]

W czerwcu 2018 roku wyleciał z Europy, przenosząc się do australijskiego Melbourne Victory. W ciągu dwóch lat rozegrał w nim 38 meczów ligowych i strzelił 25 ligowych bramek[5][6].

Na zakończenie kariery w 2020 roku powrócił do swojej ojczyzny do byłego klubu Malmö FF[7][8].

1 stycznia 2023 ogłosił zakończenie piłkarskiej kariery[9][10]

Kariera reprezentacyjna

[edytuj | edytuj kod]

Młodzieżowa reprezentacja Szwecji

[edytuj | edytuj kod]

W latach 2006–2008 Toivonen występował w reprezentacji Szwecji do lat 21. 21 sierpnia 2007 roku strzelił hat-tricka w przegranym 3:4 meczu z reprezentacją Walii, a dwa z tych goli zdobył z rzutów karnych. W 2009 roku został powołany do kadry na Młodzieżowe Mistrzostwa Europy, podczas których strzelił bramki w grupowych pojedynkach przeciwko reprezentacji Włoch i reprezentacji Serbii.

Reprezentacja Szwecji

[edytuj | edytuj kod]

W dorosłej reprezentacji Szwecji Nils Ola Toivonen zadebiutował 14 stycznia 2007 roku w przegranym 0:2 meczu z reprezentacją Wenezueli.

Uczestnik Mistrzostw Europy w 2012 roku. Swój pierwszy mecz rozegrał przeciwko reprezentacji Ukrainy. Spotkanie zakończyło się przegraną wynikiem 1:2[11]. W drugim meczu grupowym nie wystąpił, spotkanie zakończyło się wynikiem 2:3 na korzyść Anglików[12]. Ostatnie spotkanie odbyło się przeciwko reprezentacji Francji, Toivonen rozegrał 78 minut spotkania, które zakończyło się zwycięstwem Szwedów wynikiem 2:0, jednak to nie wystarczyło do wyjścia z grupy i Szwecja odpadła z turnieju[13].

W 2017 roku Szwecja pokonała Francję 2:1 w meczu grupy A eliminacji piłkarskich mistrzostw świata, który odbył się w Sztokholmie. Bramkę dla Szwedów na miarę zwycięstwa zdobył w ostatniej akcji meczu strzałem z połowy boiska Ola Toivonen[14].

Swój ostatni turniej międzynarodowy w karierze rozegrał na Mistrzostwach Świata w 2018 roku w Rosji[15]. Pierwszy mecz grupowy zagrał przeciwko reprezentacji Korei Południowej. Wyszedł w wyjściowym składzie i rozegrał 77 minut meczu, który zakończył się zwycięstwem Szwedów 1:0.[potrzebny przypis]

Drugi mecz w fazie grupowej, zagrał przeciwko reprezentacji Niemiec. Toivonen strzelił bramkę na 1:0, po asyscie od Viktora Claessona. Ostatecznie mecz zakończył się wynikiem 2:1 na konto Niemców, po strzelonej przez Toniego Kroosa w 95 minucie spotkania bramce[16].

Ostatni rozstrzygający wszystko mecz w fazie grupowej odbył się przeciwko reprezentacji Meksyku. Spotkanie zakończyło się dominacją Szwedów wynikiem 3:0, którzy zwycięstwem wywalczyli awans do 1/8 finału[17].

W 1/8 finału natrafili na reprezentację Szwajcarii. Toivonen w tym meczu zaliczył asystę do Emila Forsberga, która końcowo dała zwycięstwo i awans Szwedów do ćwierćfinału. Spotkanie zakończyło się wynikiem 1:0[18].

W ćwierćfinale natrafili na reprezentację Anglii. Mecz zakończył się porażką Szwedów wynikiem 2:0, a Szwecja odpadła z turnieju. Jest to najlepszy wynik Szwedów w tym wieku na Mistrzostwach Świata[19][20].

Sukcesy

[edytuj | edytuj kod]

PSV Eindhoven

[edytuj | edytuj kod]

Malmö FF

[edytuj | edytuj kod]

Reprezentacja Szwecji

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. ↑ Ola Toivonen (Toivonen O.) - Profil zawodnika - Flashscore.pl [online], www.flashscore.pl [dostęp 2023-12-18] (pol.).
  2. ↑ Mateusz Łukaszyk, Toivonen w PSV [online], iGol.pl, 15 stycznia 2009 [dostęp 2023-12-18] (pol.).
  3. ↑ Ola Toivonen » Record against Stade Reims [online], worldfootball.net, 11 lutego 2020 [dostęp 2023-12-18] (ang.).
  4. ↑ Ola Toivonen - Szukaj w Google [online], www.google.com [dostęp 2023-12-18].
  5. ↑ First the coach, now the captain: Victory confirm Toivonen exit [online], Fox Sports, 4 czerwca 2020 [dostęp 2023-12-18] (ang.).
  6. ↑ Australian Associated Press, A-League loses a star as Ola Toivonen departs Melbourne Victory, „The Guardian”, 4 czerwca 2020, ISSN 0261-3077 [dostęp 2023-12-18] (ang.).
  7. ↑ Ola Toivonen - Malmo FF Forward [online], ESPN [dostęp 2023-12-18] (ang.).
  8. ↑ Ola Toivonen - Profil zawodnika [online], www.transfermarkt.pl [dostęp 2023-12-18] (pol.).
  9. ↑ Malmo FF - Ola Toivonenretire official club statement
  10. ↑ Toivonen's first steps on Sporting Director path at Malmö FF [online], blog.transferroom.com [dostęp 2023-12-18].
  11. ↑ ŁR PAP, Euro 2012: Ukraina pokonała Szwecję po dwóch golach Szewczenki [online], Newsweek, 12 czerwca 2012 [dostęp 2023-12-18] (pol.).
  12. ↑ Euro 2012 dzień po dniu: Szwecja - Anglia [MECZ]. Telewizja Polska S.A 2020-05-14. [dostęp 2023-12-18].
  13. ↑ Euro 2012 – niewykorzystana szansa Ukrainy? - Sławomir Matuszak
  14. ↑ Niesamowite uderzenie Toivonena zza połowy w ostatniej akcji meczu! [online], Przegląd Sportowy Onet [dostęp 2023-12-18] (pol.).
  15. ↑ Kadra Szwecji na Mundial 2018: Ibra się doigrał i nie jedzie do Rosji [online], Przegląd Sportowy Onet [dostęp 2023-12-18] (pol.).
  16. ↑ Mistrzostwa świata 2018. Mecz Niemcy - Szwecja. Niemcy ratują się w 95. minucie! O krok od sensacji [online], Sport.pl, 23 czerwca 2018 [dostęp 2023-12-18] (pol.).
  17. ↑ Mundial 2018. Meksyk - Szwecja. Szwecja ograła Meksyk, ale obie drużyny awansowały dalej! [online], Sport.pl, 27 czerwca 2018 [dostęp 2023-12-18] (pol.).
  18. ↑ MŚ 2018: Klątwa trwa! Szwecja wyeliminowała Szwajcarię w 1/8 finału - Polsat Sport [online], www.polsatsport.pl, 3 lipca 2018 [dostęp 2023-12-18] (pol.).
  19. ↑ Mundial 2018: Szwecja – Anglia (na żywo) [online], Przegląd Sportowy Onet [dostęp 2023-12-18] (pol.).
  20. ↑ Szwecja odpada z turnieju, Anglia w półfinale - Gol24
  21. ↑ Ola Toivonen - Tytuły i sukcesy [online], www.transfermarkt.pl [dostęp 2023-12-18] (pol.).

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]
Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Ola_Toivonen&oldid=76840704”