Amiga 1000
 | |||
| Typ | |||
|---|---|---|---|
| Producent | |||
| Premiera | |||
| Koniec produkcji | |||
| Procesor |
Motorola 68000, 7,09 MHz (PAL) lub 7,14 MHz (NTSC)[1] | ||
| Pamięć operacyjna |
256 – 512 kB (wewnętrznie, CHIP RAM), zewnętrznie do 8 MB (FAST RAM)[1] | ||
| Nośnik danych | |||
| System operacyjny | |||
| |||
Amiga 1000 – komputer osobisty bazujący na procesorze Motorola 68000, wyposażony w specjalizowane układy które dawały mu ponadprzeciętne możliwości graficzne i dźwiękowe[2]. Zaprojektowany przez przedsiębiorstwo Amiga, wykupione przez Commodore International. Wyposażony w wielozadaniowy system operacyjny AmigaOS, jeden z pierwszych systemów z graficznym interfejsem użytkownika (obok Atari ST i Macintosha)[2]. W sprzedaży od 1985 roku, był pierwszym komputerem z serii Amiga produkowanych przez Commodore. Początkowo nazywany Amiga, później zaczęto używać Amiga 1000 by odróżnić go od kolejnych modeli. Zastąpiony przez modele Amiga 500 i Amiga 2000.
Specyfikacja techniczna
[edytuj | edytuj kod]- Procesor Motorola 68000 7,09 MHz PAL, 7,14 MHz NTSC[1]
- System operacyjny AmigaOS 1.0 lub 1.1 dołączony, jako upgrade 1.2 i 1.3; Kickstart ładowany z dyskietki do zastrzeżonej, zabezpieczonej przed późniejszym zapisem, oddzielnej pamięci RAM[1]
- 256 KB pamięci Chip, wewnętrznie rozszerzenie do 512 KB (łączona pamięć dla grafiki, dźwięku, instrukcji itd.), zewnętrzne do 8 MB (FAST RAM)[1]
- Original Chip Set (OCS) – specjalizowane układy: Agnus (zarządzanie pamięcią), Daphne (obsługa wideo, zastąpiony w następnych modelach przez układ Denise), Portia (zastąpiony przez Paulę – dźwięk i kontrola stacji dyskietek)[3]
- stacja dyskietek 3,5" o pojemności do 880 kB[1]
- tryby graficzne od 320x256 do 640x512 (PAL) lub 320x200 do 640x400 (NTSC) przy maksymalnie 4096 kolorach (w trybie HAM)[1]
- wyjście TV w formatach PAL lub NTSC
- Dźwięk: 4 kanały 8-bit stereo[1]
- Wczesne wersje, dostępne tylko w USA i Kanadzie, miały jeszcze niekompletnie zaimplementowany OCS – wyświetlały tylko obraz NTSC i nie miały trybu EHB
Peryferia i rozszerzenia
[edytuj | edytuj kod]
Amiga 1000 posiadała zamkniętą architekturę i ograniczone możliwości rozbudowy, posiadała jedynie złącze pozwalające na zewnętrzną rozbudowę[1].
Jednym z ciekawszych urządzeń jakie powstały dla Amigi 1000 był Sidecar, sprzętowy emulator IBM PC/XT. W pierwszym okresie istnienia Amigi na rynku jej słabą stroną była niewielka ilość dostępnego oprogramowania. Emulacja popularnego i bogato oprogramowanego standardu była jednym ze sposobów poradzenia sobie z tym problemem[1].
W kulturze popularnej i mediach
[edytuj | edytuj kod]
Amiga 1000 była wykorzystywana do zastosowań graficznych w Telewizji Polskiej. Przygotowywano przy jej pomocy między innymi czołówki niektórych programów (na przykład dla magazynu kulturalnego Pegaz)[1].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 Stephan Quinkertz, tłum. i uzup. Marek Pampuch. „Parszywa” dwunastka. „Magazyn Amiga”. 1/92, s. 24–38, wrzesień 1992. Lupus. ISSN 1230-1345. [dostęp 2025-11-12].
- 1 2 Bruce Webster. 68000 wars: round 1. „BYTE”. 11 (3), s. 305–322, marzec 1986. ISSN 0360-5280. [dostęp 2026-01-03]. (ang.).
- ↑ http://www.bboah.com/index.php?sid=210965&lang=en&action=show&cat=51 The Big Book of Amiga Hardware: Custom Chips.
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]
- Amiga 1000 w Amiga Hardware Database (ang.)
| Oparte na MOS 6502 (8-bitowe) | |
|---|---|
| Oparte na MC68000 (16/32-bitowe) | |
| Oparte na MC68020 (32-bitowe) | |
| Oparte na MC68030 (32-bitowe) |
|
| Oparte na MC68040 (32-bitowe) | |
| Prototypy |
