mestressa
Aparéncia
Occitan
Etimologia
Del latin magister, de mèstre amb lo sufix «-esa»
Prononciacion
- lengadocian, gascon /mesˈtɾeso̞/
- provençau /mesˈtʀesə/
Sillabas
mes|tre|ssa
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Dialècte : lengadocian | |
| Singular | Plural |
| mestressa | mestressas |
| [mesˈtɾeso̞] | [mesˈtɾeso̞s] |
mestressa femenin, (femenin: mèstre)
- Mèstra
- La que contrarotla quicòm o qualqu'un.
- Proprietària, patrona.
- (lengadociana) Ensenhaira, professora
- (Art, melhoratiu) La que domina un art.
- Títol de los dotats d'unas cargas, coma los avocat, notaris, uissièrs.
mestressa femenin
Sinonims
persona qu'a autoritat
ensenhaira
amanta
de l'ostal
- cap d'ostal
- cap de casa / cap d'ostau (gascon)
- mèstra d'ostal / mestressa d'ostal
- mèstra de casa /
mestressa de casa / mèstra d'ostau / mestressa d'ostau (gascon)
Parents
Traduccions
| Amamta | |
|---|---|
| La qu'exercís son autoritat | |
|---|---|
| Mèstra d'escòla | |
|---|---|
| Proprietària | |
|---|---|
| La que domina un art | |
|---|---|
| Títol de las professions juridicas | |
|---|---|
Catalan
Etimologia
Del latin magister, de mèstre amb lo sufix «-esa»
Prononciacion
- Oriental: central /məsˈtɾɛsə/, balear /məsˈtɾəsə/, /məsˈtɾɛsə/
- Occidental: /mesˈtɾesa/
Sillabas
mes|tre|ssa
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| mestressa | mestresses |
mestressa femenin