deuteire

Occitan

Etimologia

de deute amb lo sufix «-eire»

Prononciacion

/dewˈteiɾe/, /dewˈteiɾe/

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
deuteire	deuteires
[dewˈteiɾe]	[dewˈteiɾes]

deuteire masculin, (femenin: deuteira)

1. (Finança) Lo que deu d’argent, que ten un deute.

Sinonims

• debitor
• deutor (gascon)
• devedor (gascon)
• deveire

Antonims

• creancièr
• creditor
• prestaire

Traduccions

alemand: Debitor (de) anglés: debtor (en), obligor (en) catalan: deutor (ca) espanhòl: deudor (es)

francés: debiteur (fr) italian: debitore (it) basc: zorduna (eu) portugués: devedor (pt)