amarrar

Veire tanben : amarar

Occitan

Etimologia

Del francés amarrer pel neerlandés aanmaren o aanmeren compausat de meren, estacar, ligar

Prononciacion

lengadocian, gascon /amaˈra/, /amaˈra/

gascon /amaˈʀa/, /amaˈʀa/

França (Bearn) : escotar « amarrar »

Vèrb

amarrar

1. Ligar quicòm amb una còrda o un cable a un autre objècte dins la tòca que l’un s’aluènhe pas de l’autre.
2. (Marina) Manténer amb una amarra una nau al cai o un autre naviri.

Sinonims

• estacar

Derivats

• amarra
• amarratge
• desamarrar
  • desmarrar

Traduccions

alemand: anbinden (de), verzurren (de), vertäuen (de) (marina) anglés: moor (en) basc: catalan: amarrar (ca)

espanhòl: amarrar (es) francés: amarrer (fr) italian: abbittare (it), ormeggiare (it) portugués: amarrar (pt)

Catalan

Etimologia

Del francés amarrer pel neerlandés aanmaren o aanmeren compausat de meren, estacar, ligar

Prononciacion

Oriental /əməˈra/, /əməˈra/

Occidental: nord-occidental /amaˈra/, /amaˈra/ valencian, /amaˈraɾ/, /amaˈraɾ/, /amaˈra/, /amaˈra/

Vèrb

amarrar

1. amarrar ^(oc)

Espanhòl

Etimologia

Del francés amarrer pel neerlandés aanmaren o aanmeren compausat de meren, estacar, ligar

Prononciacion

/amaˈraɾ/, /amaˈraɾ/

Vèrb

amarrar

1. amarrar ^(oc)

Portugués

Etimologia

Del francés amarrer pel neerlandés aanmaren o aanmeren compausat de meren, estacar, ligar

Prononciacion

Portugal /ɐmɐˈʀaɾ/, /ɐmɐˈʀaɾ/

Brasil /ãmaˈɦaɾ/, /ãmaˈɦaɾ/, /amaˈxa/, /amaˈxa/

Vèrb

amarrar

1. amarrar ^(oc)