ruil

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  ruil    (hulp, bestand)
• IPA: / rœyl / (1 lettergreep)
  • (Noord-Nederland): /rœʏl/
  • (Vlaanderen, Brabant, Limburg): /rœːl/

Woordafbreking

• ruil

Woordherkomst en -opbouw

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	ruil	ruilen
verkleinwoord	ruiltje	ruiltjes

Zelfstandig naamwoord

de ruil m

1. een uitwisseling van goederen

   • Hij bood het te ruil aan. 

2. een uitwisseling van diensten

   ▸ Ze somde het ene voorbeeld na het andere op; verhalen over cliëntelisme, corruptie, vriendendiensten in ruil voor baantjes, buitenlandse inmengmg, journalisten die veel te nauw contact hadden met politici en verdachte misdaden.

3. een uitwisseling van mensen

   ▸ Dus toen de rebellen zeiden: 'We zijn bereid een paar van jullie soldaten vrij te laten in ruil voor deze correspondent,' vroegen onze mensen hem: 'Wil je geruild worden?' Hij zei: 'Dat wil ik wel.

Hyponiemen

• dameruil, hartruil, huisruil, kanselruil, kavelruil, partnerruil, woningruil

Afgeleide begrippen

   

ruilbeurs ruileconomie ruilen ruilhandel ruilhart ruiling ruilmiddel ruilobject ruiloperatie ruilseks ruilverdrag ruilverkaveling ruilverkeer ruilvoet ruilwaarde

Vertalingen

    1.   

Duits: Tausch (de) m Engels: exchange (en) Frans: échange (fr) m

Italiaans: permuta (it) v Portugees: permuta (pt) v Spaans: permuta (es) v

Werkwoord

vervoeging van
ruilen

ruil

1. eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van ruilen
   

   • Ik ruil. 

2. gebiedende wijs van ruilen
   

   • Ruil! 

3. (bij inversie) tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van ruilen
   

   • Ruil je? 

Gangbaarheid

• Het woord ruil staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "ruil" herkend door:

100 %	van de Nederlanders;
100 %	van de Vlamingen.

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.