plaisir
Uiterlijk
- het zelfstandig gebruik van de oude Oudfranse infinitief plaisir (modern Frans plaire), erfwoord van Latijn placere [1]
| enkelvoud | meervoud | ||
|---|---|---|---|
| zonder lidwoord | met lidwoord | zonder lidwoord | met lidwoord |
| plaisir | le plaisir | plaisirs | les plaisirs |
plaisir m
- ↑ plaisir (Etymologie) in: Le Trésor de la Langue Française informatisé (1971-1994)
op de website cnrtl.fr
.