Naar inhoud springen

Diego Moreira

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Diego Moreira
Moreira in 2024 spelend voor Strasbourg
Moreira in 2024 spelend voor Strasbourg
Persoonlijke informatie
Volledige naam Diego Manuel Jadon da Silva Moreira
Geboortedatum 6 augustus 2004
Geboorteplaats Luik, Vlag van België België
Lengte 179 cm
Been Links
Positie Linksbuiten; Linksback
Clubinformatie
Huidige club Vlag van Italië AC Milan
Rugnummer 22
Contract tot 30 juni 2031
Jeugd
–2020
2021–2022
Vlag van België Standard Luik
Vlag van Portugal Benfica
Senioren *
Seizoen Club W (G)
2021–2023
2022–2023
2023–2024
2023–2024
2024–2026
2026–
Vlag van Portugal Benfica B
Vlag van Portugal Benfica
Vlag van Engeland Chelsea
→ Vlag van Frankrijk Olympique Lyon
Vlag van Frankrijk RC Strasbourg
Vlag van Italië AC Milan
25(3)
2(0)
1(0)
9(0)
76(7)
0(0)
Interlands **
2018–2019
2019–2020
2020–2021
2021–2022
2022–2023
2023–2024
2025–
Vlag van België België –15
Vlag van Portugal Portugal –16
Vlag van Portugal Portugal –18
Vlag van Portugal Portugal –19
Vlag van Portugal Portugal –20
Vlag van Portugal Portugal –21
Vlag van België België
2(0)
12(1)
8(1)
12(2)
4(0)
5(0)
7(0)

* Bijgewerkt op 09/06/2026
** Bijgewerkt op 09/06/2026
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Diego Manuel Jadon da Silva Moreira (Luik, 6 augustus 2004) is een Portugees-Belgisch voetballer die doorgaans als linksbuiten en linksachter speelt. Sinds 2026 speelt hij voor AC Milan. Moreira maakte in 2025 zijn debuut in het Belgisch voetbalelftal.

Clubcarrière

[bewerken | brontekst bewerken]

Moreira werd geboren in België, waar zijn vader Almani Moreira op dat moment speelde bij Standard Luik. Zijn grootvader, Helmut Graf, speelde in 1982 een Europese finale voor Standard. Nadat hij zelf begon met voetballen werd hij opgenomen in de jeugdopleiding van de Rouches. Moreira gold als een toptalent, een opwindende speler met fluwelen techniek. Hij was voorbestemd om de eerste ploeg te halen. Moreira groeide in België op bij zijn moeder, maar wilde op zijn vijftiende graag bij zijn vader in Lissabon wonen. Hij verruilde in 2020 Standard voor Benfica. Hij was een jaar te jong om een internationale transfer te maken, daarom bedacht zijn entourage een constructie waardoor hij een half jaar bij Lierse Kempenzonen zou spelen. Standard liet het er niet bij, vocht de zaak aan en kreeg gelijk. Op zijn zestiende kwam de transfer er dan toch.

Diego Moreira begon halverwege het seizoen 2020-21 te spelen voor Benfica's Onder-23-team in de Liga Revelação. Het daaropvolgende seizoen werd hij een vaste basisspeler voor het Onder-23-team en scoorde zijn eerste doelpunt voor het team op 18 december 2021, in een derby tegen Sporting (3-0 overwinning). Hij maakte zijn profdebuut voor Benfica B op 10 januari 2022, als vervanger van Tiago Gouveia voor de laatste vijftien minuten van een Segunda Liga-thuiswedstrijd tegen rivaal Porto B (1-2 nederlaag).

Bij de Portugese topclub ontwikkelde hij zich verder en had hij een belangrijke rol in de UEFA Youth League-winst van 2022.[1] Moreira scoorde met name een doelpunt tegen Bayern thuis in oktober 2021 (4-0 overwinning). In de knock-outfase scoorde hij tweemaal en gaf hij twee assists in de derby tegen Sporting in de kwartfinales (4-0 overwinning), evenals nog eens twee assists in de finale tegen Red Bull Salzburg (6-0 overwinning), waarmee hij Benfica hielp aan hun eerste UEFA Youth League-titel en hun eerste Europese titel sinds de Europacup I van 1961-62.

Onder interim-coach Nélson Veríssimo promoveerde Diego Moreira samen met zeven andere jeugdspelers naar het eerste elftal van Benfica. Moreira debuteerde op 13 mei 2022 in het eerste elftal van Benfica. Hij mocht toen in de 68e minuut invallen tijdens een met 0–2 gewonnen wedstrijd in de Primeira Liga uit bij Paços de Ferreira. Daarna moest hij het vooral hebben van het spelen in de Liga Portugal 2 met Benfica B. Na een veelbelovende voorbereiding bij het eerste elftal nam hij deel aan de kwalificatiewedstrijd in de voorronde van de Champions League, tegen FC Midtjylland. Hij mocht in augustus 2022 nog een minuut invallen.

Moreira verruilde Benfica in juli 2023 transfervrij voor Chelsea waar hij een contract tekende voor vijf jaar.[2][3] Hij maakte zijn debuut voor zijn nieuwe club op 30 augustus 2023, als invaller voor Nicolas Jackson tijdens de rust van een League Cup-wedstrijd tegen Wimbledon (een 2-1 overwinning). Dit is zijn enige optreden voor de Londense club.

Verhuur aan Lyon

[bewerken | brontekst bewerken]

Aangezien hij bij Chelsea weinig kans maakte op speel minuten werd hij meteen voor een half jaar verhuurde aan Olympique Lyon dat € 2.800.000,- huurgeld voor hem betaalde. Hij kwam er tot zeven competitiewedstijden en negen wedstrijden in totaal. Na een deels mislukte uitleenbeurt aan Lyon moest hij een half jaar bij de B-kern van Chelsea trainen om een plaats vrij te maken voor de huur van Andrey Santos.

Medio 2024 werd hij door Chelsea voor € 8.500.000,- verkocht aan Strasbourg waar hij een contract tekende tot 2029. Beide clubs zijn aan elkaar gelieerd. Initieel wou Chelsea hem verhuren. Onder leiding van Liam Rosenior vond hij het plezier in het voetbal terug. Niet als linksbuiten, wel als linksback in een aanvallende rol. Hij werd 34 keer opgesteld in alle competities samen, waarvan 30 keer als basisspeler. Hij sloot het jaar af met een balans van 2 doelpunten en 7 beslissende passes. Op het einde van het seizoen was er verregaande interesse van Atalanta voor de sterkhouder van Strasbourg.[4] Moreira bleef nog een tweede seizoen en speelde uiteindelijk 76 wedstrijden voor Racing, waarin hij 7 keer scoorde en 16 assists afleverde.

Op 19 augustus 2026 werd Moreira aangekondigd als nieuwe speler van AC Milan, dat hem een contract gaf tot 30 juni 2031. De Italiaanse topclub uit de Serie A betaalde aan Strasbourg een transfersom van 54 miljoen euro voor de flankspeler, die via bonussen nog kan oplopen tot 66 miljoen euro.[5]

Seizoen Club Land Competitie Competitie Beker Internationaal Totaal
Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp.
2021/22 SL Benfica Vlag van Portugal Primeira Liga 1 0 0 0 0 0 1 0
Benfica B Liga Portugal 2 1 0 0 0 0 0 1 0
2022/23 24 3 0 0 0 0 24 3
SL Benfica Primeira Liga 0 0 0 0 1 0 1 0
2023/24 Chelsea Vlag van Engeland Premier League 0 0 1 0 0 0 1 0
Olympique Lyon Vlag van Frankrijk Ligue 1 7 0 2 0 0 0 9 0
2024/25 RC Strasbourg 32 2 2 0 0 0 34 2
2025/26 27 4 4 1 11 0 42 5
Carrière totaal 92 9 9 1 12 0 113 10

*bijgewerkt op 09/06/2026

Interlandcarrière

[bewerken | brontekst bewerken]

Moreira speelde twee keer voor België –15 en ging toen voor Portugese nationale jeugdselecties spelen. Hij nam met Portugal –21 deel aan het EK –21 van 2023.

Moreira werd op 20 mei 2025 voor het eerst opgeroepen door bondscoach Rudi Garcia voor de Belgische nationale selectie voor de WK-kwalificatiewedstrijden tegen Noord-Macedonië en Wales. Hij kwam niet in actie. Ook tegen Liechtenstein en Kazachstan was hij er terug bij. Hij debuteerde voor de Rode Duivels op 4 september tegen Liechtenstein door in de 79e minuut in te vallen voor Thomas Meunier. De wedstrijd eindige op een 0-6 overwinning.

Moreira werd door bondscoach Rudi Garcia geselecteerd voor het Wereldkampioenschap van 2026 in Canada, Mexico en de Verenigde Staten. De flankaanvaller kreeg op het WK-toernooi enkel een invalbeurt in de zestiende finale tegen Senegal. België werd in de kwartfinale uitgeschakeld door de latere wereldkampioen Spanje.[6]

Interlands van Diego Moreira voor Vlag van België België
No. Datum Wedstrijd Uitslag Soort Wedstrijd Doelpunten
Als speler bij Vlag van Frankrijk RC Strasbourg
1.4 september 2025Vlag van Liechtenstein Liechtenstein – België Vlag van België0 – 6Kwalificatie WK 2026-
2.18 november 2025Vlag van België België – Liechtenstein Vlag van Liechtenstein7 – 0-
3.6 juni 2026Vlag van België België – Tunesië Vlag van Tunesië5 – 0Vriendschappelijk-
4.1 juli 2026Vlag van België België – Senegal Vlag van Senegal3 – 2 (n.v.)WK 2026 zestiende finale-
Als speler bij Vlag van Italië AC Milan
5.25 september 2026Vlag van Italië Italië – België Vlag van België0 – 2UEFA Nations League 2026/27-
6.28 september 2026Vlag van België België – Frankrijk Vlag van Frankrijk0 – 1-
7.5 oktober 2026Vlag van Frankrijk Frankrijk – België Vlag van België4 – 1-
Totaal0

Bijgewerkt t/m 5 oktober 2026.[7]