Jump to content

Fons Urdae

E Vicipaedia
Nornae. Pictura a Carolo Ehrenberg anno 1901 facta.
Folium murale Urd, magazinae muliebris Norvegicae, ab Andrea Bloch et Olavo Krohn factum.
Tres Nornae ad Urðarbrunnr commorantes. Pictura a Laurentio Frølich anno 1895 facta.

Fons Urdae[1] (lingua Nordica antiqua Urðarbrunnr, aut ad wyrd, Germanicam fati notionem, aut ad Nornam Urðr appellatam attingens[2]) est puteus in mythologia Nordica inventus, quem attestantur Edda Poetica, congeries saeculo tertio decimo compilata ex prioribus fontibus a maioribus traditis, et Edda Prosaica, a Snorrone Sturlaeo saeculo tertio decimo scripta. Apud ambos fontes, puteus sub Yggdrasil, arbore telluris, iacet, cum trinione nornarum (Urðr, Verðandi, Skuld) consociatus. Edda Prosaica dicit Urðarbrunnr esse unum ex tribus puteis sub tribus radicibus Yggdrasil exstantibus, qui tris terras remotas attingunt; quarum alii sunt Hvergelmir, sub radice in Niflheim situs, et Mímisbrunnr, sub radice prope domum pruinae (jötnar) situs. Doctrina academica et coniecturiae ad puteum pertinent.

  1. ↑ Sveinbjörn Egilsson, Lexicon poëticum antiquae linguae septentrionalis (Hafniae: Typis J. D. Qvist et comp., 1860), p. 837, s.v. "urðr".
  2. ↑ Simek 2007:342.

Bibliographia

[recensere | fontem recensere]
  • Evans, David A. H. 1986. Volume VII: Hávamál. Londinii: Viking Society for Northern Research, University College. ISBN 0-903521-19-9.
  • Faulkes, Anthony, conv. 1995. Edda. Everyman's Library. ISBN 0-460-87616-3.
  • Faulkes, Anthony, ed. 1998. Edda: Skáldskaparmál: 1. Introduction, Text and Notes. Londinii: Viking Society for Northern Research, University College London. ISBN 0-903521-33-4.
  • Larrington, Carolyne, conv. 1999. The Poetic Edda. Oxford World's Classics. ISBN 0-19-283946-2.
  • Simek, Rudolf. 2007. Dictionary of Northern Mythology, conv. Angela Hall. [Boydell & Brewer. ISBN 0-85991-513-1.
  • Thorpe, Benjamin, conv. 1907. The Elder Edda of Saemund Sigfusson. Norrœna Society.

Nexus externi

[recensere | fontem recensere]
Vicimedia Communia plura habent quae ad Fons Urdae spectant.
Fabulae Nordicae
Malleus Thori
Deitates, heroes proceresque
Asae Balderus • Bragius • Forsetius • Dellingr • Fricco • Heimdallus • Hermodus • Hoedus (Hoetherus) • Hoenir • Lodur • Lokius • Tyr • Meili • Mímir • Modius et Magnius • Niordus • Othinus • Óðr • Thorus • Ullus • Valius • Vidar • Vili et Ve
Asides Bil • Eir • Freyja • Frigg • Fulla • Gerðr • Geviona • Gná • Hlín • Ilmr • Iduna • Irpa • Jǫrð • Lofn • Nanna • Njǫrun • Rán • Rindr • Saga • Sivia • Sigyna •Sjǫfn • Skaði • Snotra • Sól • Syn • Þorgerðr Hǫlgabrúðr • Þrúðr • Vár • Vǫr
Alii Askus et Embla • Dís (Nornae • Valcyriae) • Dvergi • Einheri • Alfi (Alfi lucidi • Alfi tenebrosi) • Fenrir • Hela • Iormungandus • Jǫtunn • Kvasir • Níðhǫggr • Sigurthus • Vani • Volundus • Vættir
Loci

Asgardus • Bivresta • Fólkvangr • Ginnungagap • Hela • Iotunheimus • Midgardus • Muspellsheimus • Niflheimus • Valhalla • Vígríðr • Putei (Fons Mimiris (Mímisbrunnr) • Hvergelmir • Fons Urdae (Urðarbrunnr)) • Yggdrasil

Res gestae

Bellum Asarum et Vanorum • Hiems magna (Fimbulvetr) • Crepusculum deorum (Ragnarǫk)

Fontes indagationis

Gesta Danorum • Edda Poetica • Edda Snorronis • Orbis terrarum (Heimskringla) Petrae runicae • Sagae • Fabulae Tyrfing • Fabulae Vǫlsung • Cantamina Merseburgae • Lingua Nordica antiqua • Orthographia Nordica antiqua

Societas

Blót • Félag • Calendarium Germanicum • Heiti • Hǫrgr • Kenning • Exedra hydromellis • Nīþ • Ritus pagani Nordici • Numeri •Seiðr • Skaldus • Aetas Viccingorum • Vala (Vǫlva)

Vide etiam

Dei Nordici • Populi, res et loci in mythologia Nordica • Paganismus Germanicus • Ásatrú