Saltar ao contido

Aiguilhe

Aiguilhe
 Nome oficial
    Aiguilhe (fr) Editar o valor en Wikidata
Imaxe
 Instancia de
Implicados
 Xefe do goberno
Localización
 Situado na entidade estatística
 Bañado por
 Comparte fronteira con
 Irmandado con
 OpenStreetMap
Mapa
 Mapas
Mapa de localización
 Coordenadas
Cifras e dimensións
 Poboación
1.137 (1968) censo
1.304 (1975) censo
1.376 (1982) censo
1.452 (1990) censo
1.555 (1999) censo
1.595 (2006) censo
1.577 (2011) censo
1.574 (2013)
1.551 (2015)
1.597 (2016)
1.511 (2017) censo
1.491 (2018) censo
1.473 (2019) censo
1.454 (2020) censo
1.469 (2021) censo
1.483 (2022) censo
1.498 (2023) censo Editar o valor en Wikidata
 Poboación feminina
   796 (2017) Editar o valor en Wikidata
 Poboación masculina
   715 (2017) Editar o valor en Wikidata
 Superficie
   1,1 km² Editar o valor en Wikidata
 Altitude
609 m punto máis baixo
751 m punto máis alto
641 m media
650 m Editar o valor en Wikidata
Fontes e ligazóns
Código postal43000 Editar o valor en Wikidata
OpenStreetMap120063 Editar o valor en Wikidata
Freebase/m/03nt79v Editar o valor en Wikidata
 Páxina WEB
 Teléfono
+33-4-71-09-03-83 Editar o valor en Wikidata
 Correo
Wikidata C:Commons

Aiguilhe é un pequeno concello (commune) francés, sito no departamento do Alto Loira e na rexión de Auverña, con 1 601 habitantes (2007) e unha área de 1,10 km2.

Xeografía

[editar | editar a fonte]

Aiguilhe está localizado xusto ao lado de Le Puy-en-Velay, arredor dun picote volcánico -de aí o nome da localidade- de cerca de 150 m de altura desde a base, e sobre o cal se ergue a capela de san Miguel (Saint-Michel d'Aiguilhe). Está ao pé da Via podiensis, o camiño de Santiago que parte de Le Puy e áchase atravesada polo río Borne, afluente do Loira.

Sitios e monumentos

[editar | editar a fonte]

Capela de san Miguel

[editar | editar a fonte]

Sita na cima dun cono rochoso de orixe volcánica, é unha xoia arquitectónica. Accédese ao sitios por unha escaleira de 268 chanzos, mais a súa ascensión paga a pena. Foi erguida a inicios do século X polo bispo do Puy, Gotescalco, á volta da peregrinación a Santiago de Compostela (950-951), sobre o lugar que ocupaba un antigo templo romano adicado ao deus Mercurio. Foi inaugurada en 972. A fachada executada cun mosaico de pedra negra, gris vermella e branca, posúe unha portada trilobada de influencia mozárabe. Obras posteriores fixeron que a fachada date do século XIX na súa parte baixa e do século XII na parte alta, na cal se poden admirar figuras de san Xoán, da Virxe María, de Cristo, do arcanxo san Miguel e de san Pedro esculpidos en pedra baixo o portal trilobado.

No interior pódense admirar frescos do século X, restaurados en 2004, e tras dunha reixa un tesouro descuberto en ocasión dos traballos de restauración efectuados en 1955, e que comprende un cristo relicario de época carolinxia, un cofreciño de almafí, bizantino, do século XII e mais outro relicario do século XIII. As vidreiras foron substituídas cando esas obras.

A capela está arrodeada por un camiño de rolda que facilita unha linda vista da cidade de Le Puy coa súa catedral de Notre-Dame e da vella ponte que franquea o río Borne.

Galería de imaxes

[editar | editar a fonte]

==Véxase tamén

Ligazóns externas

[editar | editar a fonte]