fonto

Espéranto

(Date à préciser) Composé de la racine font (« source ») et de la finale -o (substantif).

Cas	Singulier	Pluriel
Nominatif	fonto \ˈfon.to\	fontoj \ˈfon.toj\
Accusatif	fonton \ˈfon.ton\	fontojn \ˈfon.tojn\

fonto \ˈfon.to\ mot-racine UV

Source.
(Sens figuré) Origine, cause.
- La laboro estas la fonto de ĉia riĉo, diras la politikaj ekonomoj. Tio ĝi estas- apud la naturo, kiu liveras al ĝi la materion, kiun ĝi transformas en riĉon. Sed la laboro estas ankoraŭ senfine pli ol tio. Ĝi estas la unua baza kondiĉo de ĉia homvivo, ja eĉ en tia grado, ke ni povas diri en certa senco: Ĝi kreis la homon mem. — (Friedrich Engels, La kontribuo de la laboro ĉe la homiĝo de la simio, 1876, trad. Cezar → lire en ligne)
  Le travail, disent les économistes, est la source de toute richesse. Il l'est effectivement ...conjointement avec la nature qui lui fournit la matière qu'il transforme en richesse. Mais il est infiniment plus encore. Il est la condition fondamentale première de toute vie humaine, et il l'est à un point tel que, dans un certain sens, il nous faut dire: le travail a créé l'homme lui même.

E. Grosjean-Maupin, Plena Vortaro de Esperanto, SAT, Parizo, 1934 (selon Retavortaro)
fonto sur le site Plena Ilustrita Vortaro de Esperanto (PIV)
fonto sur le site Reta-vortaro.de (RV)
Racine(s) ou affixe(s) "font-", "-o" présentes dans le dictionnaire des racines « Universala Vortaro » (R1 de l’Akademio de Esperanto).

De l’espéranto.

Singulier	Pluriel
fonto \Prononciation ?\	fonti \Prononciation ?\

fonto \ˈfɔn.tɔ\