Aller au contenu

amanto

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.

Étymologie

[modifier le wikicode]
(1888) AttestĂ© dans La neĝa blovado de Antoni Grabowski[1]
ComposĂ© de la racine am (« aimer »), du suffixe -ant- (« participe actif prĂ©sent ») et de la finale -o (substantif).
Du français amant, de l'italien amante, du latin (pl.) amantes[2].
Cas Singulier Pluriel
Nominatif amanto
\a.ˈman.to\
amantoj
\a.ˈman.toj\
Accusatif amanton
\a.ˈman.ton\
amantojn
\a.ˈman.tojn\

amanto \a.ˈman.to\

  1. Amant, amoureux (celui qui aime d’amour).
    • La vaganta kavaliro povos uzi sian glavon kaj sian Ɲildon; la amanto ne ĝemos sen rekompenco; la gajulo pace ludos sian rolon; la ridindulo elvokos ridon ĉe tiuj, kiuj havas tikleblan diafragmon; kaj la fraĆ­lino malkaƝe esprimos sian amon per lamaj versoj. — (Louis-Lazare Zamenhof, Hamleto, 1893)
      La traduction en français de l’exemple manque. (Ajouter)
  2. Amateur.

Dérivés

[modifier le wikicode]

Proverbes et phrases toutes faites

[modifier le wikicode]
  • Eĉ por pomo putranta troviĝas amanto
  1. traduction littĂ©rale : MĂȘme pour une pomme pourrissante on trouve un amateur
    traduction d’intention : Tous les goĂ»ts sont dans la nature.

Prononciation

[modifier le wikicode]
  • amanto sur l’encyclopĂ©die WikipĂ©dia (en espĂ©ranto) 

Références

[modifier le wikicode]
  1. ↑ « amanto », dans Gonçalo Neves et Bernhard Pabst, Historia Vortaro de Esperanto (1887-1889), 2018
  2. ↑ « amanto », dans Andras Rajki, E.D.E.L, Etymological Dictionary of the Esperanto Language, 2006 → consulter cet ouvrage

Bibliographie

[modifier le wikicode]

Étymologie

[modifier le wikicode]
De l'espéranto amanto.
Singulier Pluriel
amanto
\Prononciation ?\
amanti
\Prononciation ?\

amanto \a.ˈman.tɔ\

  1. Amant.