uro

Esperanto

Kazo	Singularo	Pluralo
Nominativo	uro	uroj
Akuzativo	uron	urojn

Vorterseparo

ur + o

(bestoscienco) duhufa mambesto el la familio de la bovoj, la plej granda eŭropa mambesto (Bison europeus)^[1]

Fontoj kaj citaĵoj

Referencoj kaj literaturo

Kabe. Vortaro de Esperanto. Parizo: Esperantista Centra Librejo, 1922 (2‑a eldono).

[1] uro

Referencoj kaj literaturo

Eldonejo Krajono (2011). Vortoj. Diccionario Español – Esperanto. Vortaro Esperanto - Hispana. 184 paĝoj.