Lanbalay troviĝas en areo, kie disvastiĝis la britona toponimio. Malgraŭ la manko de malnovaj formoj, Lanvallay ŝajnas esti nomo konsistanta el Lan- (bretonlingve lann, esperantlingve ulekso, sed antaŭlonge ankaŭ erikejo kaj monaĥejo, sama vorto kiel la gaŭldevena franca "lande").
La dua elemento devas esti, kiel plej oftas, nomo de persono aŭ sanktulo. temas verŝajne pri sankta Balay, malnova bretona lingvo Balae (variaĵo Bachla), atestita ankaŭ en la nomo de Ploubalay.