sentus

Brezhoneg

Gerdarzh

Savet diwar sent-, pennrann ar verb sentiñ, hag al lostger -us

Anv-gwan

Derez	Furm
-plaen	sentus
-uheloc'h	sentusoc'h
-uhelañ	sentusañ
-estlammiñ	sentusat

sentus /ˈsẽntys/

1. A sent aes, a-c'hrad-vat
   • Han ! ne ket sentus oa ar C'hallaoued coz-se ? Lezel ho frezeg dioc'h-tu, hag en em lacat da zaosnegat latin ! — (Goulven Morvan, Ar brezounec, Feiz ha Breiz niv. 8, 1865, p. 57b.)
   • — [...]. An askol a zere beza e-touez bokedou ar jardin, tost evel ma tere ouz eur pilhaouer truilhennek azeza e-touez an duchentil kaer ouz taol ar roue, pe c'hoaz e giz m'eman renk al lostek Paolig e-touez êlez sentus Baradoz Doue. [...]. — (Ivon Krog, Eur Zac'had Marvailhou, Buhez Breiz, Kemper, 1924, p. 19.)
   • War al lestr en argoll e reas pep den e zlead gant nerzh-kalon, sentus ouzh mouez ar c'habiten, ken dispont ivez e-unan ha ken gouiziek war e vicher. — (Daniel Defoe, lakaet e brezhoneg gant Yeun ar Gow, Abrobin, Al Liamm, 1964, p. 17.)
   • E gwirionez, sentus-tre oa ouzh he mestr, ha ne ranne tost ger ebet outi ; [...]. — (Roparz Hemon, Mari Vorgan, Al Liamm, eil emb. 1975, p. 83.)
   • An holl her goar : kentañ dever ur mab a zo bezañ sentus ouzh e vamm. — (Abeozen, Pirc'hirin Kala-Goañv, Al Liamm, eil emb. 1986, p. 141.)
   • Paour-kaezh Breizhad chomet war-lerc'h ma'z on ! Stummet e spered gant kant rummad tud onest ha sentus. — (Goulc'han Kervella, Lara, Al Liamm, 1989, p. 216.)

Gerioù enepster

• disent

Troidigezhioù

• galleg : obéissant ^(fr)