morian
Neuz
Brezhoneg
- Savet diwar an anv-kadarn henc'hallek morien[1].
Anv-kadarn
| unander | liester | |
|---|---|---|
| gourel | morian /mo.ĖriĖ.Ć£n/ |
morianed /mo.ri.ĖĆ£Ė.net/ |
| benel | morianez /DistagadurĀ ?/ |
morianezed /DistagadurĀ ?/ |
morian /mo.ĖriĖ.Ć£n/ (furm vihanaatĀ : morianig)
- (kozh, dismegaƱsus) Den du e groc'hen.
- A-wechoù zoken, e lec'h dont ganeomp, am c'hase gant unan eus e gerent, anvet IsmaĆ«l, hag ur sklavour morian yaouank, da dapout dezhaƱ un nebeud pesked evit e bred. ā (Daniel Defoe, lakaet e brezhoneg gant Yeun ar Gow, Abrobin, Al Liamm, 1964, p. 11.)
Gerioù heñvelster
Deveradoù
Troidigezhioù
- [1] : Albert Deshayes, Dictionnaire étymologique du breton, Douarnenez, Le Chasse-Marée, 2003, pajenn 522a.