lesanv
Neuz
Brezhoneg
- ā Etimologiezh da glokaat (OuzhpennaƱ)
[[Rummad:Wikeriadur:Etimologiezhioù a vank e brezhoneg |lesanv]]
Anv-kadarn
lesanv /leĖsĆ£Ėno/ gourel (liesterĀ : lesanvioù; lesanvoù )
- Anv-tiegezh (gwechall)
- <skouer.>
- Anv enorus pe seven a vez roet d'unan bennak a-benn aroueziñ e renk pe ar bri a ranker dougen dezhañ ; titl
- <skouer.>
- Anv doujus pe seven a vez roet d'unan bennak a-benn aroueziñ e garg, e zerez ; titl
- <skouer.>
- Anv a vez roet d'unan bennak, d'ur boud, d'un dra bennak, d'ur stroll tud, boudoù, traoù, e-lec'h pe ouzhpenn an anv gwirion hag a denn d'ur perzh heverk anezhañ
- Digant he den zoken ne gleve nemet al lesanv-se, [...]. ā (Jarl Priel, Va Zammig Buhez, Al Liamm, 1954, p. 10.)
- Pa glevjont al lesanv diwezhaƱ-se, e chomas simudet mevelion Vortigern. ā (Langleiz, Romant ar Roue Arzhur/levrenn IĀ : Marzhin, Al Liamm, 1975, p. 28.)
- ... dindan al lesano a Yann ar Floc'h. ā (Yann ar Floc'h, KoƱchennou eus Bro ar StĆŖr Aon, Levrdi Le Dault, Kemper, 1950, p. 7.)
- Setu al lesanv he devoa tapet, koulskoude, abalamour d'ar bandennadoù niverus eus al loened-se a veze gwelet o treuziƱ al leurgĆŖr vras, [...]. ā (Yeun ar Gow, E Skeud Tour Bras Sant Jermen, eil emb. Al Liamm, 1978, p. 235.)
- anv-badez, er vro pourlet