gelle
Brezhoneg
Gerdarzh
- Savet diwar gell-, pennrann ar verb gellout, hag an dibenn-ger -e.
Furm verb
| Kemmadur | Furm |
|---|---|
| digemm | gelle |
| blotaet | c'helle |
| amreizh | c'helle |
gelle /ĖÉ”É.lĖe/
- Furm ar verb gellout e trede gour unan an amdremened, en doare-disklĆŖriaƱ.
-
- Mar gelle ar soudarded kregiƱ e meur a veleg, [...]. ā (Lan Inizan, Emgann Kergidu 1, Brest, 1877, eil emb. Al Liamm 1977, p. 154.)
- Gant ur c'hemmadur dre vlotaat (war-lerc'h ar rannig-verb e hag ar stagell isurzhiaƱ ma)Ā :
- Ha setu-eƱ Ć© harpiƱ e gein doc'h ur wezenn, Ć© tenniƱ, Ć© sachiƱ par ma c'helle, krommet e gein getoƱ, krommet ar gorzenn, krommet e fri get ar souezh, muioc'h eget biskoazh. ā (Loeiza er Meliner, Ćr Bont ar Velin, Dihunamb, 1938.)
- KregiƱ a reas ar c'hrenerezh en e ziveskerĀ ; krenaƱ a rae, hep ma c'helle mirout. ā (Youenn Drezen, Sizhun ar Breur Arturo, Al Liamm, 1971, p. 65.)
- Fazia a cāhelle koulskoude... ā (Lan Inizan, Emgann Kergidu 1, Brest, 1877, eil emb. Al Liamm 1977, p. 39.)
