dilufr

Brezhoneg

Gerdarzh

Diwar ar rakger di- hag an anv-gwan lufr.

Anv-gwan

Derez	Furm
-plaen	dilufr
-uheloc'h	dilufroc'h
-uhelañ	dilufrañ
-estlammiñ	dilufrat

dilufr /ˈdiːlyf(r)/

1. N'eo ket lufr, na lufr ket ken
   • [...], met bep tro e vane va genou ken kloz hag ur gokouzenn, rak abafet e vezen gant e zaoulagad dilufr evel maen, ha dreist-holl abalamour ma chome ar peurliesañ hep distagañ na rak na perak. — (Jarl Priel, Va Zammig Buhez, Al Liamm, 1954, p. 35.)
   • Melegan, mentet kaer, daoulagad dilufr dezhañ, ur varodenn rouez war gorre e vuzell, ha, war e elgez, ur vlevenn pe ziv, Yun a oa diskiant ha lent. — (Jakez Riou, Geotenn ar Werc'hez ha danevelloù all, Al Liamm, 1957, p. 31.)

Troidigezhioù

• galleg : dépoli ^(fr) , mat ^(fr) , sans éclat ^(fr) , terne ^(fr)