mevta

Türkçe

Köken

Osmanlı Türkçesi موتا‎ (mevtâ) sözcüğünden devralındı, Arapça مَوْتَى‎ (mevtā) sözcüğünden.

Ad

mevta (belirtme hâli mevtayı, çoğulu mevtalar)

1. (fizyoloji) ölü, ölmüş kimse:

   Kimi mevtasına kefen biçmiyor. Kimi helal rızkı yiyip içmiyor. - Seyrani

Çekimleme

mevtanın çekimlemesi

hâl	tekil	çoğul
yalın	mevta	mevtalar
belirtme	mevtayı	mevtaları
yönelme	mevtaya	mevtalara
bulunma	mevtada	mevtalarda
ayrılma	mevtadan	mevtalardan
tamlayan	mevtanın	mevtaların

iyelik ekleriyle

kişi	tekil	çoğul
1. tekil (benim)
yalın	mevtam	mevtalarım
belirtme	mevtamı	mevtalarımı
yönelme	mevtama	mevtalarıma
bulunma	mevtamda	mevtalarımda
ayrılma	mevtamdan	mevtalarımdan
tamlayan	mevtamın	mevtalarımın
2. tekil (senin)
yalın	mevtan	mevtaların
belirtme	mevtanı	mevtalarını
yönelme	mevtana	mevtalarına
bulunma	mevtanda	mevtalarında
ayrılma	mevtandan	mevtalarından
tamlayan	mevtanın	mevtalarının
3. tekil (onun)
yalın	mevtası	mevtaları
belirtme	mevtasını	mevtalarını
yönelme	mevtasına	mevtalarına
bulunma	mevtasında	mevtalarında
ayrılma	mevtasından	mevtalarından
tamlayan	mevtasının	mevtalarının
1. çoğul (bizim)
yalın	mevtamız	mevtalarımız
belirtme	mevtamızı	mevtalarımızı
yönelme	mevtamıza	mevtalarımıza
bulunma	mevtamızda	mevtalarımızda
ayrılma	mevtamızdan	mevtalarımızdan
tamlayan	mevtamızın	mevtalarımızın
2. çoğul (sizin)
yalın	mevtanız	mevtalarınız
belirtme	mevtanızı	mevtalarınızı
yönelme	mevtanıza	mevtalarınıza
bulunma	mevtanızda	mevtalarınızda
ayrılma	mevtanızdan	mevtalarınızdan
tamlayan	mevtanızın	mevtalarınızın
3. çoğul (onların)
yalın	mevtası	mevtaları
belirtme	mevtasını	mevtalarını
yönelme	mevtasına	mevtalarına
bulunma	mevtasında	mevtalarında
ayrılma	mevtasından	mevtalarından
tamlayan	mevtasının	mevtalarının

Çeviriler

ölü beden — bakınız ceset

Kaynakça

• TDK Türkçe Sözlük'te: "mevta".
  TDK Özel Sözlük'te: mevta"