ข้ามไปเนื้อหา

out

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาอังกฤษ

[แก้ไข]

รูปแบบอื่น

[แก้ไข]

รากศัพท์

[แก้ไข]

สืบทอดจากอังกฤษกลาง out, oute, from a combination of อังกฤษเก่า ūt (“out”, preposition & adverb), จากเจอร์แมนิกดั้งเดิม *ūt (“out”); and อังกฤษเก่า ūte (“outside; without”, adverb), จากเจอร์แมนิกดั้งเดิม *ūta (“out; outside”), จากอินโด-ยูโรเปียนดั้งเดิม *ud (“upwards, away”). ร่วมเชื้อสายกับสกอต oot, out (“out”), ฟรีเชียแบบซาเทอร์ลันท์ uut, uute (“out”), ฟรีเชียตะวันตก út (“out”), ดัตช์ uit (“out”), German Low German ut (“out”), เยอรมัน aus (“out”), Norwegian/Swedish ut, ute (“out; outside”), อังกฤษ ud, ude (“out; outside”).

การออกเสียง

[แก้ไข]

คำกริยาวิเศษณ์

[แก้ไข]

out (เปรียบเทียบไม่ได้)

  1. ออก, ออกไป
  2. หมด
  3. พ้น, ขาด

คำตรงข้าม

[แก้ไข]
  1. in