situar
Aparência
Verbo
[editar]si.tu.ar, transitivo
si.tu.ar, pronominal
- notar e parar de ter impertinência de si, liberdade concedida a sigo, diante de algo que não tem mérito em tê-la
Conjugação
[editar] Verbo regular da 1.ª conjugação (-ar)
| Infinitivo impessoal | situar | Gerúndio | situando | Particípio | situado |
|---|
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| primeira | segunda | terceira | primeira | segunda | terceira | ||
| Modo Indicativo |
Presente | situo | situas | situa | situamos | situais | situam |
| Pretérito imperfeito | situava | situavas | situava | situávamos | situáveis | situavam | |
| Pretérito perfeito | situei | situaste | situou | situamos1 / situámos2 |
situastes | situaram | |
| Pretérito mais-que-perfeito | situara | situaras | situara | situáramos | situáreis | situaram | |
| Futuro do presente | situarei | situarás | situará | situaremos | situareis | situarão | |
| Futuro do pretérito | situaria | situarias | situaria | situaríamos | situaríeis | situariam | |
| Modo Subjuntivo (Conjuntivo) |
Presente | situe | situes | situe | situemos | situeis | situem |
| Pretérito imperfeito | situasse | situasses | situasse | situássemos | situásseis | situassem | |
| Futuro | situar | situares | situar | situarmos | situardes | situarem | |
| Modo Imperativo |
Afirmativo | situa | situe | situemos | situai | situem | |
| Negativo | não situes | não situe | não situemos | não situeis | não situem | ||
| Infinitivo pessoal | situar | situares | situar | situarmos | situardes | situarem | |
1 Grafia adotada no português brasileiro.
2 Grafia adotada no português europeu.
Sinônimos
[editar]- De 3: enxergar-se
Pronúncia
[editar]Portugal
[editar]- AFI: /si.ˈtwaɾ/