kelime

kelime (język turecki)

wymowa:

(1.1) IPA: [celi'me]

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) słowo

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	kelime	kelimeler
biernik	kelimeyi	kelimeleri
celownik	kelimeye	kelimelere
miejscownik	kelimede	kelimelerde
ablatyw	kelimeden	kelimelerden
dopełniacz	kelimenin	kelimelerin
formy dzierżawcze mianownik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp kelimem kelimelerim 2. os. lp kelimen kelimelerin 3. os. lp kelimesi kelimeleri 1. os. lm kelimemiz kelimelerimiz 2. os. lm kelimeniz kelimeleriniz 3. os. lm kelimesi kelimeleri biernik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp kelimemi kelimelerimi 2. os. lp kelimeni kelimelerini 3. os. lp kelimesini kelimelerini 1. os. lm kelimemizi kelimelerimizi 2. os. lm kelimenizi kelimelerinizi 3. os. lm kelimesini kelimelerini celownik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp kelimeme kelimelerime 2. os. lp kelimene kelimelerine 3. os. lp kelimesine kelimelerine 1. os. lm kelimemize kelimelerimize 2. os. lm kelimenize kelimelerinize 3. os. lm kelimesine kelimelerine miejscownik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp kelimemde kelimelerimde 2. os. lp kelimende kelimelerinde 3. os. lp kelimesinde kelimelerinde 1. os. lm kelimemizde kelimelerimizde 2. os. lm kelimenizde kelimelerinizde 3. os. lm kelimesinde kelimelerinde ablatyw osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp kelimemden kelimelerimden 2. os. lp kelimenden kelimelerinden 3. os. lp kelimesinden kelimelerinden 1. os. lm kelimemizden kelimelerimizden 2. os. lm kelimenizden kelimelerinizden 3. os. lm kelimesinden kelimelerinden dopełniacz osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os.