Przejdź do zawartości

bogacić

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

bogacić (język polski)

[edytuj]
wymowa:
ⓘ
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany

(1.1) czynić bogatym
(1.2) przen. czynić lepszym lub bardziej wartościowym

czasownik zwrotny niedokonany bogacić się

(2.1) stawać się bogatym
(2.2) przen. stawać się lepszym lub bardziej wartościowym
odmiana:
(1.1-2) koniugacja VIa
(2.1-2) koniugacja VIa
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. bogatkowate nmos, ubogi mos, bogactwo n, bogacz mos, bogaczka ż, bogatek mzw, bogatka ż, bogatość ż, ubóstwo n
czas. ubogacać ndk., ubogacić dk., ubożeć ndk., ubożyć ndk., wzbogacać ndk., wzbogacić dk., zubażać ndk., zubożyć dk.
przym. bogaty, ubogi
przysł. bogato, ubogo
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: