U-614

U-614
	; Siostrzana jednostka U-614 – U-660(inne języki)
Klasa	okręt podwodny
Typ	VIIC
	Historia
Stocznia	Blohm & Voss, Hamburg
Położenie stępki	6 maja 1941
Wodowanie	29 stycznia 1942
	Kriegsmarine
Nazwa	U-614
Wejście do służby	19 marca 1942
Zatopiony	29 lipca 1943
	Dane taktyczno-techniczne
Wyporność; • na powierzchni; • w zanurzeniu	; 769 ton; 871 ton
Długość	67,1 metra
Szerokość	6,2 metra
Zanurzenie	4,74 metra
Zanurzenie testowe	100 metrów
Rodzaj kadłuba	dwukadłubowy
Materiał kadłuba	stal
	Napęd
	2 silniki wysokoprężne o łącznej mocy 3200 KM; 2 silniki elektryczne o łącznej mocy 750 KM; 2 śruby
Prędkość; • na powierzchni; • w zanurzeniu	; 17-17,6 węzła; 7,6 węzła
Zasięg	na powierzchni: 8500 Mm przy 10 węzłach; w zanurzeniu: 80 Mm przy 4 węzłach
	Sensory
	GHG, S-Gerät(inne języki)
	Uzbrojenie
	początkowo: 1 działo kal. 88 mm; 1 działko plot. kal. 20 mm; 14 torped
Wyrzutnie torpedowe	5 × 533 mm
Załoga	44

U-614 – niemiecki okręt podwodny typu VIIC z okresu II wojny światowej. Wyporność U-Boota wynosiła 769 ton w położeniu nawodnym i 871 ton pod wodą, a jego główną bronią było 14 torped o kalibrze 533 mm, wystrzeliwanych z pięciu wewnętrznych wyrzutni. Jednostka rozwijała na powierzchni maksymalną prędkość 17,6 węzła, jej zasięg przy prędkości 10 węzłów wynosił 8500 Mm.

Okręt został zwodowany 29 stycznia 1942 roku w stoczni Blohm & Voss w Hamburgu, a 19 marca 1942 roku wcielono go do służby w Kriegsmarine. Pływając w składzie 6. Flotylli U-Bootów(inne języki), U-614 odbył trzy patrole bojowe, podczas których zatopił jeden statek o pojemności 5730 BRT. 29 lipca 1943 roku na północny zachód od przylądka Finisterre U-614 został zatopiony wraz z całą załogą bombami głębinowymi przez brytyjski samolot bombowy Vickers Wellington ze 172. Eskadry RAF(inne języki).

Projekt i budowa

Osobny artykuł: Okręty podwodne typu VIIC.

Jednostki typu VIIC były kolejnym ewolucyjnym ulepszeniem najliczniej budowanych w Niemczech okrętów typu