Portlandyt
 okaz z Niemiec | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
Ca(OH)2[1] |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
2–3[1] |
| Łupliwość |
doskonała[1] |
| Pokrój kryształu |
tabliczkowy, włóknisty, masywny[1] |
| Przezroczystość |
przezroczysty[1] |
| Układ krystalograficzny |
trygonalny[1] |
| Gęstość |
2,227–2,233 g/cm3[1] |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
biała, zielonkawobiała; bezbarwny[1] |
| Rysa |
biała[1] |
| Połysk |
perłowy[1] |
| Współczynnik załamania |
1.547 1.575 (jednoosiowy)[1] |
| Inne |
dwójłomność: 0,028[1] |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
4.FE.05[1] |
Portlandyt – rzadki minerał z gromady wodorotlenków[1].
Właściwości
[edytuj | edytuj kod]Krystalizuje w układzie trygonalnym[1]. Wykształca kryształy o pokroju włóknistym, tabliczkowym i masywnym[1]. Jest minerałem przezroczystym o doskonałej łupliwości[1]. Posiada białą rysę oraz perłowy połysk[1].
Występowanie
[edytuj | edytuj kod]Powstaje jako produkt przemiany krzemianów wapnia w skałach metamorficznych[1][2]. Spotykany także w fumarolach[2]. Towarzyszą mu zwykle andradyt, bentoryt, kalcyt, afwillit, halit, ettringit, kwarc, fluoryt, peryklaz oraz thaumasyt[1][2].
Miejsce występowania
[edytuj | edytuj kod]Spotykany przede wszystkim w Kanadzie, we Francji, Niemczech, Izraelu, we Włoszech, Jordanii, Rosji, RPA i Irlandii Północnej[1]. W Polsce występuje w okolicach Kłodzka i Siemianowic Śląskich[1].
