Papirus 13

Papirus 13
P. Oxyrhynchus 657

Data powstania	III wiek
Rodzaj	Zwój papirusowy
Numer	${\mathfrak {P}}^{13}$
Zawartość	List do Hebrajczyków
Język	grecki
Typ tekstu	tekst aleksandryjski
Kategoria	I
Miejsce przechowywania	British Library Biblioteka Laurenziana

Papirus 13 (według numeracji Gregory-Aland), α 1034 (von Soden), oznaczany symbolem ${\mathfrak {P}}^{13}$ – grecki rękopis Nowego Testamentu pisany na papirusie, w formie zwoju. Paleograficznie datowany jest na III wiek. Zawiera fragmenty Listu do Hebrajczyków.

Opis

Zachowało się 12 kolumn zwoju z tekstem Hebrajczyków 2,14-5,5; 10,8-22; 10,29-11,13; 11,28-12,17. Tekst pisany jest przez zawodowego skrybę. Tekst pisany jest w 23-27 linijek w kolumnie. Philip Comfort datuje rękopis na lata 225-250. Po drugiej stronie papirusu znajduje się tekst Ab urbe condita Liwiusza, datowany na ok. 200 rok.

Ponieważ stosuje paginację, wiadomo że tekst Hebrajczyków był poprzedzony jakimś innym tekstem, prawdopodobnie Listem do Rzymian.

Występuje błąd itacyzmu (ι zamieniane na ει, ε na αι, υ na οι).

Rękopis jest jednym z czterech rękopisów papirusowych NT pisanych w formie zwoju (pozostałe to: ${\mathfrak {P}}^{12}$, ${\mathfrak {P}}^{18}$, ${\mathfrak {P}}^{22}$) i jednym trzech opistografów NT, tzn. że został zapisany po drugiej stronie zwoju zawierającego tekst innego dzieła literackiego.

Według Comforta jest jednym z sześciu wczesnych rękopisów, który zawierał pełny zbiór Listów Pawła. Pozostałe pięć rękopisów to: ${\mathfrak {P}}^{15}$/${\mathfrak {P}}^{16}$, ${\mathfrak {P}}^{30}$, ${\mathfrak {P}}^{46}$, ${\mathfrak {P}}^{49}$,