Owariola
Wygląd
Owariola, rureczka jajnikowa[1] (ovariolum) – u owadów, pojedynczy, żeński gruczoł rozrodczy, podstawowa jednostka strukturalna jajników.
Są to rurki (cewki) jajnikowe, które budują pojedynczy jajnik w liczbie od 2 (niektóre chrząszcze) do 300 tys. (królowe termitów). Każda owariola otoczona jest blaszką podstawną (tunica propria) oraz osłoną nabłonkową (tunica externa), w której leżą komórki mięśniowe i końcowe odcinki tchawek.
W owarioli można wyróżnić 4 regiony:
- włókno końcowe[1] (nić końcowa, filament terminalny) – łączą się one z sobą, tworząc więzadło, którego zadaniem jest zaczepienie jajnika w ciele tłuszczowym samicy;
- germarium – znajdują się w nim oogonia i oocyty wczesnomejotyczne (w czasie leptotenu, zygotenu i pachytenu profazy I podziału mejotycznego). Tu mają miejsce podziały mitotyczne oogoniów. U jego podstawy (przy granicy z witelarium) znajduje się strefa zawierająca komórki mezodermalne zwane komórkami prefolikularnymi;
- witelarium – obszar, w którym znajdują się szeregowo ułożone, stopniowo wzrastające pęcherzyki jajnikowe.;
- nóżka owarialna (pedicel) – końcowa struktura owarioli, zapewniająca jej kontakt z jajowodem bocznym. Jest zbudowana z pojedynczej warstwy komórek o znacznie zwężonym świetle.
Ponadto można dokonać następującego podziału owariol:
- panoistyczne
- meroistyczne, wśród których, ze względu na lokalizację komórek odżywczych wyróżniono:
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Czesław Jura, Jerzy Klag: Podstawy embriologii zwierząt i człowieka. T. 1. Warszawa: PWN, 2005.
- Józef Razowski: Słownik entomologiczny. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1987. ISBN 83-01-07907-X.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- 1 2 Aneta Strachecka, Martyna Walerowicz, Anatomia i fizjologia pszczoły miodnej, ISBN 978-83-961646-4-3.