Noah Sadiki
 | |||||||||||||||||||||||||
| Pełne imię i nazwisko |
Noah Junior Sadiki | ||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Data i miejsce urodzenia | |||||||||||||||||||||||||
| Obywatelstwo | |||||||||||||||||||||||||
| Wzrost |
173 cm | ||||||||||||||||||||||||
| Pozycja |
środkowy pomocnik | ||||||||||||||||||||||||
| Informacje klubowe | |||||||||||||||||||||||||
| Klub | |||||||||||||||||||||||||
| Numer w klubie |
27 | ||||||||||||||||||||||||
| Kariera juniorska | |||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||
| Kariera seniorska[a] | |||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||
| Kariera reprezentacyjna[b] | |||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||
| Odznaczenia | |||||||||||||||||||||||||
 | |||||||||||||||||||||||||
Noah Sadiki (ur. 17 grudnia 2004 w Brukseli) – kongijski piłkarz i reprezentant Demokratycznej Republiki Konga, występujący na pozycji pomocnika w Sunderlandzie AFC. Posiada również obywatelstwo belgijskie[1].
Wychowanek RSC Anderlecht, w którego barwach zadebiutował zawodowo w 2022 roku, mając zaledwie 17 lat.
Po sezonie 2022/2023, w którym nie otrzymał w klubie zaufania, jakiego oczekiwał, zdecydował się opuścić RSC Anderlecht i w lipcu 2023 roku przeniósł się do lokalnego rywala, Union Saint-Gilloise, podpisując kontrakt obowiązujący do 30 czerwca 2027 roku.
W barwach Union Saint-Gilloise zdobył wszystkie najważniejsze trofea krajowe w Belgii: Puchar Belgii w maju 2024 roku po zwycięstwie nad Royal Antwerp (1:0), Superpuchar Belgii w lipcu 2024 roku po wygranej z Club Brugge (2:1), a także mistrzostwo Belgii w maju 2025 roku, po historycznej fazie Champions’ Play-offs, w której zespół zanotował dziewięć zwycięstw i jeden remis, tracąc zaledwie trzy bramki i zdobywając 22 gole. W ciągu dwóch sezonów występował również w europejskich pucharach: Lidze Europy UEFA 2023/2024, Lidze Konferencji Europy UEFA 2023/2024 oraz Lidze Europy UEFA 2024/2025. W tym czasie ugruntował swoją pozycję jako jeden z najlepszych pomocników ligi, znajdując się również w drużynie sezonu 2024/2025.
2 lipca 2025 roku podpisał pięcioletni kontrakt z Sunderlandem AFC, beniaminkiem Premier League. Oficjalne ogłoszenie transferu nastąpiło dwa dni później, 4 lipca 2025 roku, zarówno ze strony jego poprzedniego, jak i nowego klubu.
Po wcześniejszych występach w młodzieżowych reprezentacjach Belgii we wrześniu 2023 roku zdecydował się reprezentować Demokratyczną Republikę Konga.
W seniorskiej reprezentacji zadebiutował 6 września 2024 roku na Stade des Martyrs w Kinszasie, wchodząc na boisko w 80. minucie meczu z Gwineą, wygranego 1:0.
Kariera klubowa
[edytuj | edytuj kod]Młodość i szkolenie
[edytuj | edytuj kod]Noah Sadiki urodził się 17 grudnia 2004 roku w dzielnicy Laeken, należącej do Regionu Stołecznego Brukseli, jako syn rodziców pochodzących z Demokratycznej Republiki Konga. Bardzo wcześnie rozwinął pasję i talent do piłki nożnej. W 2011 roku rozpoczął treningi w młodzieżowych drużynach RSC Anderlecht, mając sześć lat. Jest również dwujęzyczny, posługuje się językiem francuskim i niderlandzkim, a ponadto dobrze rozumie język angielski.
RSC Anderlecht (2022–2023)
[edytuj | edytuj kod]Sadiki trenował w akademii RSC Anderlecht od szóstego roku życia. 22 maja 2022 roku trener Vincent Kompany dał mu debiut w pierwszym zespole, wystawiając go w podstawowym składzie na ostatni mecz sezonu w fazie play-off przeciwko Club Brugge KV. Miał wówczas 17 lat i rozegrał całe spotkanie[2].
W sezonie 2022/2023 Sadiki wystąpił w 19 meczach[3] Jupiler Pro League, pięciu spotkaniach Ligi Konferencji Europy UEFA oraz jednym meczu Pucharu Belgii z Lierse Kempenzonen, wygranym po długiej serii rzutów karnych (2:2, k. 9:8). Po wejściu na boisko w końcówce spotkania wykorzystał w niej swoją próbę[4]. W dalszej części sezonu występował głównie w RSCA Futures, czyli drużynie U-23 Anderlechtu, między innymi w play-offach awansowych Challenger Pro League[5].
Union Saint-Gilloise (2023–2025)
[edytuj | edytuj kod]2023–2024: debiut na wysokim poziomie w Pro League i europejskich pucharach
[edytuj | edytuj kod]W lipcu 2023 roku Sadiki dołączył do Union Saint-Gilloise, podpisując czteroletni kontrakt obowiązujący do 30 czerwca 2027 roku[6]. Transfer wywołał nieprzychylne reakcje wobec zawodnika w mediach społecznościowych[7], ponieważ kibice Anderlechtu uznali jego przejście do lokalnego rywala za zdradę.
W swoim pierwszym sezonie w Union nie był niekwestionowanym podstawowym zawodnikiem, ale rozegrał łącznie 53 mecze[8] i zanotował dwie asysty[9][10]. 9 czerwca 2024 roku zdobył z klubem Puchar Belgii po zwycięstwie 1:0 nad Royal Antwerp[11]. Union zakończyło również ligę na drugim miejscu, tracąc jeden punkt do Club Brugge[12].
2024–2025: sezon potwierdzenia i historyczne mistrzostwo
[edytuj | edytuj kod]W kolejnym sezonie zdecydował się pozostać w Union Saint-Gilloise mimo ofert między innymi z 1. FC Union Berlin i Olympique Lyon[13]. Pod wodzą Sébastiena Pocognoliego stał się podstawowym zawodnikiem i jednym z filarów drużyny dzięki waleczności w defensywie oraz jakości technicznej w środku pola.
10 listopada 2024 roku zdobył swoją pierwszą bramkę w zawodowej karierze w wygranym 4:0 meczu z KRC Genk[14][15].
8 stycznia 2025 roku, mimo porażki Union z Royal Antwerp 1:5, która oznaczała odpadnięcie z krajowego pucharu, zdobył swojego drugiego gola w zawodowej karierze[16]. Trafienie to zostało określone jako wyjątkowo efektowne, ponieważ padło po strzale zza pola karnego[17].
11 marca 2025 roku został wybrany piłkarzem lutego w Pro League przez dzienniki L’Avenir, La DH oraz stację RTBF[18].
25 maja 2025 roku Union Saint-Gilloise zostało mistrzem Belgii po raz pierwszy od 90 lat i po raz dwunasty w historii[19]. Sadiki zdobył tym samym swoje trzecie trofeum z klubem po Pucharze Belgii i Superpucharze Belgii