Przejdź do zawartości

Kolonowskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Kolonowskie
Colonnowska
miasto w gminie miejsko-wiejskiej
Ilustracja
Kościół pw. Niepokalanego Serca Maryi
Herb
Herb
Państwo

 Polska

Województwo

 opolskie

Powiat

strzelecki

Gmina

Kolonowskie

Prawa miejskie

1973

Burmistrz

Norbert Koston

Powierzchnia

55,67[1] km²

Populacja (01.01.2024)
• liczba ludności
• gęstość


3207[1]
57,6 os./km²

Strefa numeracyjna

77

Kod pocztowy

47-110

Tablice rejestracyjne

OST

Położenie na mapie gminy Kolonowskie
Mapa konturowa gminy Kolonowskie, w centrum znajduje się punkt z opisem „Kolonowskie”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „Kolonowskie”
Położenie na mapie województwa opolskiego
Mapa konturowa województwa opolskiego, po prawej znajduje się punkt z opisem „Kolonowskie”
Położenie na mapie powiatu strzeleckiego
Mapa konturowa powiatu strzeleckiego, u góry znajduje się punkt z opisem „Kolonowskie”
Ziemia50°39′12″N 18°23′03″E/50,653333 18,384167[2]
TERC (TERYT)

1611034

SIMC

0965631

Urząd miejski
ul. Księdza Czerwionki 39
47-110 Kolonowskie
Multimedia w Wikimedia Commons
Hasło w Wikisłowniku
Strona internetowa
BIP
Tabliczka wjazdowa do Kolonowskich

Kolonowskie (dodatkowa nazwa w j. niem. Colonnowska[2], w latach 1936–1945 Grafenweiler[3], śl. Kolōnowska) – miasto na Górnym Śląsku, w województwie opolskim, w powiecie strzeleckim, położone nad Małą Panwią, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Kolonowskie. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do dawnego woj. opolskiego.

Według danych GUS z 1 stycznia 2024 r. miasto liczyło 3207 mieszkańców[1].

Położenie

[edytuj | edytuj kod]
Rzeka dwumetrowej szerokości o stromych, ale niskich brzegach płynie przez jesienny las. Na podłożu bure liście, wokół pnie drzew
Rzeka Bziniczka – odcinek leśny w okolicach Kolonowskiego

Pod względem fizycznogeograficznym, miasto Kolonowskie położone jest w pasie Nizin Środkowopolskich. Położone jest w makroregionie Niziny Śląskiej oraz w mezoregionie Równiny Opolskiej[4][5].

Przez miejscowość przepływa rzeka Mała Panew oraz jej dopływ Bziniczka uchodząca do Małej Panwi w Kolonowskiem[6].

Nazwa

[edytuj | edytuj kod]

W okresie hitlerowskiego reżimu w latach 1936–1945, miejscowość nosiła nazwę Grafenweiler[7].

Opis

[edytuj | edytuj kod]

Na terenie Kolonowskiego działają m.in.: ośrodek zdrowia, placówki handlowe i zakłady rzemieślnicze, biblioteka publiczna, przedszkole, szkoła podstawowa i gimnazjum, Miejsko-Gminne Centrum Kulturalno-Sportowe wraz z boiskiem, kręgielnia, klub piłkarski KS Unia Kolonowskie, jednostka Ochotniczej Straży Pożarnej, koło Mniejszości Niemieckiej, orkiestra dęta, koło Polskiego Związku Wędkarskiego, koła łowieckie „Leśnik” i „Daniel”, oddział Polskiego Związku Hodowców Gołębi Pocztowych, Rodzina Kolpinga, Caritas parafialny i koło przyjaciół Hochdahl–Cergy–Kolonowskie.

Historia

[edytuj | edytuj kod]

W roku 1780 właściciel ziem hrabia Filip Colonna zlecił wybudowanie huty wraz z wielkim piecem nad rzeką Brzinitzka (Bziniczka), będącej prawym dopływem rzeki Malapane (Mała Panew). Datę tę uważa się za początek istnienia Kolonowskiego[8]. Powstała osada była jedną z wielu wzdłuż biegu Małej Panwi. Innymi założonymi przez Colonnę były m.in. Haraszowskie, Spórok, Fosowskie i Świerkle[9].

Wokół huty powstała mała osada robotnicza, która w roku 1797 przyjęła nazwę Colonnowska, od nazwiska swojego założyciela. Wybudowany kanał hutniczy łączył huty w Zawadzki (Zawadzkie), Colonnowska (Kolonowskie) i Vossowska (Fosowskie). Rzeka służyła natomiast do transportu towarów do Deschowitz (Zdzieszowice), gdzie przeładowywano towar i transportowano dalej Odrą. W roku 1805 powstał drugi wielki piec. W 1854 roku otwarto linię kolejową z Opola do Tarnowskich Gór[10]. Po śmierci hrabiego majątek po nim odziedziczył Andreas Maria Graf von Renard, który przyczynił się do dalszej rozbudowy zakładów. Mimo wielkich starań zakłady w Colonnowska coraz bardziej traciły na znaczeniu. W 1921 roku zamknięto hutę, a w 1926 odlewnię[10]. Budynki huty wyburzono, pozostał jedynie budynek dawnego jej biura, istniejący do dziś[11].

W 1880 roku ruszyła nasycalnia drewna, obecnie: Kopgard Sp. z o.o. W 1907 roku, nowy właściciel ziemski, książę Christian Ernst zu Stolberg-Wernigerode wydał zlecenie na budowę fabryki kartonów (Kartonagenfabrik), istniejącej do dzisiaj pod nazwą Packprofil Sp. z o.o. J.V. Produkcja ruszyła w 1908 roku[12].

W 1933 roku została wybudowana kaplica i Kolonowskie odłączyło się od parafii Staniszcze Wielkie. W 1942 roku Kolonowskie stało się samodzielną parafią, a kościół pod wezwaniem Niepokalanego Serca Najświętszej Marii Panny został wybudowany po wojnie i konsekrowany w roku 1954[13].

W 1973 roku Kolonowskie otrzymało prawa miejskie. W granice miasta włączono wówczas osiedla Haraszowskie, Bendawice i Fosowskie[10].

Demografia

[edytuj | edytuj kod]
  • Piramida wieku mieszkańców Kolonowskiego w 2014 roku[14].


Wykres piramidy wieku mieszkańców. Piramida ma kształt okrągły, najszersza jest w przedziale około 24 do 64 lat. Wyższe wartości (coraz znaczniejsze w coraz wyższym wiekiem) osiągają kobiety, których wskaźniki oznaczono niebieskim kolorem po lewej stronie.

Transport

[edytuj | edytuj kod]

Drogowy

[edytuj | edytuj kod]

Przez miasto przebiegają dwie drogi wojewódzkie:[15][16]

Na północy miasta przebiega również droga krajowa nr 46 klasy GP, o długości 270 km. Łączy ona DK33 w Kłodzku z DK78 w Szczekocinach[15].

Przez Kolonowskie przejeżdżają drogi powiatowe:[17][18]