Franjo Glaser
| Data i miejsce urodzenia | |||||||||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |||||||||||||||||||||||||||||||||
| Pozycja | |||||||||||||||||||||||||||||||||
| Kariera seniorska[a] | |||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||
| Kariera reprezentacyjna | |||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||
| Kariera trenerska | |||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||
Franjo Glaser (serb. Фрањо Глазер, ur. 7 stycznia 1913 w Sarajewie, zm. 1 marca 2003 w Zagrzebiu) – jugosłowiański piłkarz narodowości chorwackiej występujący na pozycji bramkarza, reprezentant Jugosławii (1933–1940) i Chorwacji (1940–1944), trener piłkarski.
W swojej karierze wywalczył czterokrotnie mistrzostwo Jugosławii, trzykrotnie mistrzostwo Chorwacji oraz dwukrotnie Puchar Jugosławii[1][2][3]. Jako jedyny piłkarz w historii wywalczył tytuł mistrza Jugosławii zarówno przed i po II wojnie światowej[1][2]. Słynął z brawurowej gry na przedpolu i skutecznego bronienia rzutów karnych[2][4]. Przez magazyn piłkarski „Kicker” został ogłoszony jednym z trzech najlepszych przedwojennych bramkarzy świata obok Ricardo Zamory i Františka Plánički[2].
Kariera klubowa
[edytuj | edytuj kod]Glaser urodził się w Sarajewie w chorwackiej rodzinie. W wieku 15 lat zaczął grać w lokalnym klubie FK Hajduk[1][3]. Później przeszedł do zespołu ŠK Slavija Osijek, gdzie spędził 3 lata[3]. Po odbyciu służby wojskowej w połowie lat 30. został dołączony do BSK Beograd, z którym zdobył dwa tytuły mistrza Jugosławii oraz Puchar Jugosławii (1934)[1][3]. W 1937 roku przeszedł do klubu Građanski Zagrzeb[3]. Jego zespół zdobył mistrzostwo Jugosławii w sezonie 1939/40 oraz mistrzostwo Chorwacji w sezonach 1939/40, 1941 i 1943