Emnilda

Emnilda

księżna polska
Okres	od 992 do 1016 lub 1017
Jako żona	Bolesława I Chrobrego
Dane biograficzne
Data urodzenia	między 970 a 975
Data śmierci	1016 lub 1017
Ojciec	Dobromir
Mąż	Bolesław I Chrobry
Dzieci	N.N., córka, Regelinda, Mieszko II Lambert, N.N., córka, Otto

Emnilda (ur. pomiędzy 970 a 975, zm. 1016 lub 1017) – córka Dobromira, być może władcy z książęcego rodu z Moraw (Ołomuńca) lub zachodnich krańców Słowiańszczyzny (Łużyce lub Milsko), trzecia żona księcia polskiego Bolesława I Chrobrego.

Małżeństwo z Mieszkiem zawarte zostało prawdopodobnie pomiędzy rokiem 987 a 988 i trwało do śmierci Emnildy w 1016 lub 1017 roku.

Z małżeństwa Emnildy z Bolesławem I Chrobrym pochodziło dwóch synów – Mieszka Lamberta i Ottona oraz trzy córki, z których znane jest imię najstarszej, Regelindy. W 1018 roku wszystkie były już dorosłe. Dwie z nich zawarły małżeństwa z przedstawicielami zagranicznych elit – jedna poślubiła grafa Hermana z Miśni, druga została żoną Świętopełka, syna księcia kijowskiego Włodzimierza I Wielkiego. Trzecia córka została opatką, jednak źródła nie pozwalają na pewne ustalenie nazwy klasztoru, którym kierowała.

Kronikarze o Emnildzie

Źródła przedstawiają Emnildę jako osobę mającą wpływ na postępowanie męża. Thietmar z Merseburga przypisywał jej łagodzenie porywczego charakteru Bolesława oraz zachęcanie go do praktyk pokutnych i działalności dobroczynnej. Kronikarz miał okazję widzieć Emnildę w Merseburgu w 1013 roku. Podobny obraz księżnej pojawia się w Kronice Galla Anonima, gdzie została przedstawiona jako osoba roztropna i zdolna do powstrzymywania męża przed wykonywaniem wyroków śmierci.

Gall Anonim opisał (prawdopodobnie) ją następującymi słowy:

Nieraz bowiem żona jego, [tj. Bolesława Chrobrego] królowa, kobieta mądra i roztropna, wielu wydanych na śmierć za przestępstwo wyrwała z rąk pachołków, ocaliła od bezpośredniego niebezpieczeństwa śmierci i w więzieniu, pod strażą zachowywała ich miłosiernie przy życiu, niekiedy bez wiedzy króla, a kiedy indziej za jego milczącą zgodą.

Nawet niechętnie nastawiony do Bolesława Chrobrego Thietmar z Merseburga napisał o niej:

Trzecią (żoną) [Bolesława] była Emnilda, córa czcigodnego księcia Dobromira, która – Chrystusowi wierna – niestateczny umysł swego męża ku dobremu zawsze kierowała i nie ustawała w zabiegach, by przez wielką szczodrobliwość w jałmużnach i umartwienia odpokutować za grzechy ich obojga.

Rodzina

Małżeństwo i potomstwo

Z małżeństwa z Bolesławem Chrobrym (ur. 967, zm. 17 VI 1025) pochodziło przynajmniej pięcioro dzieci:

• N.N., córka (ur. zap. 988, zm. po 1013) – ksieni nieznanego klasztoru,
• Regelinda (ur. zap. 989, zm. 21 III ok. 1030) – żona Hermana I, margrabiego Miśni (1009–1031),
• Mieszko II Lambert (ur. 990, zm. 9 lub 10 V 1034) – król Polski (1025–1031), książę Polski (1032–1034),
• N.N., córka (ur. zap. ok. 995 – zm. po 14 VIII 1018) – żona Światopełka I, księcia turowskiego i wielkiego księcia kijowskiego (1015 i 1017–1019),
• Otto (ur. zap. 1000, zm. 1033).

Genealogia Emnildy według J. Widajewicza

Tęgomir? ur. ? zm. po 938

N.N. ur. ? zm. ?

N.N. ur. ? zm. ?

N.N. ur. ? zm. ?

Dobromir ur. ? zm. ?

N.N. ur. ? zm. ?

		Bolesław I Chrobry ur. 967 zm. 17 VI 1025 OO   987–989		Emnilda słowiańska (ur. w okr. 970–975, zm. w okr. 1016–1017)
N.N., córka ur. zap. 988 zm. po 1013		Regelinda ur. zap. 989 zm. 21 III ok. 1030		Mieszko II Lambert ur. 990 zm. 9 lub 10 V 1034		N.N., córka ur. zap. ok. 995 zm. po 14 VIII 1018		Otto ur. zap. 1000 zm. 1033

Bibliografia

• Wasilewski T., Emnilda, [w:] Słownik starożytności słowiańskich, t. 8, cz. 1, s. 113-115, Wrocław 1991, ISBN 83-04-03389-5.
• Widajewicz J., Skąd pochodziła Emnilda, „Życie i Myśl” 1951, s. 482.
• StanisławS. Zakrzewski StanisławS., Bolesław Chrobry Wielki, Kraków: Towarzystwo Autorów i Wydawców Prac Naukowych „Universitas”, 2000, ISBN 83-7052-360-9, OCLC 830275299 .