Przejdź do zawartości

Disney’s Hollywood Studios

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Disney’s Hollywood Studios
park tematyczny
Ilustracja
logo Disney’s Hollywood Studios
Państwo

 Stany Zjednoczone

Miejscowość

Orlando

Właściciel

The Walt Disney Company

Zarządzający

Disney Experiences

Sezon

całoroczny

Data otwarcia

1 maja 1989

Położenie na mapie Stanów Zjednoczonych
Mapa konturowa Stanów Zjednoczonych, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Disney’s Hollywood Studios”
Ziemia28°21′25″N 81°33′22″W/28,356944 -81,556111
Strona internetowa
Symbole Disney’s Hollywood Studios
Tower of Terror (2003).
The Sorcercer’s Hat (2008).
Earffel Tower (2010).

Disney’s Hollywood Studios – amerykański park tematyczny stanowiący część Walt Disney World Resort, położony w miejscowości Orlando, w stanie Floryda. Został otwarty w 1989 roku jako Disney–MGM Studios. Park nawiązuje tematycznie do wyidealizowanej wersji Hollywood w Kalifornii i jest poświęcony wyobrażonym światom z filmu, telewizji, muzyki i teatru, czerpiąc inspirację ze Złotej Ery Hollywood.

Początkowo rozwijano nie tyle jako park rozrywki inspirowany show-biznesem, co działające studio produkcyjne, z aktywnymi usługami produkcji filmowej i telewizyjnej, obiektem animacji dla Walt Disney Animation Studios i funkcjonującym zapleczem. Budowa połączonego parku i studia rozpoczęła się w 1987 roku, ale nabrała tempa, gdy kilka mil dalej rozpoczęła się budowa podobnie tematycznego Universal Studios Florida. Aby zwiększyć zainteresowanie publiczności i różnorodność reprezentacji filmowej w parku, The Walt Disney Company zawarł umowę licencyjną z wytwórnią filmową Metro-Goldwyn-Mayer, od której pochodzi pierwotna nazwa parku. Obiekty produkcyjne parku zostały usunięte na początku XXI wieku, a wiele scen dźwiękowych parku zostało zmodernizowanych dla nowszych atrakcji i użytku gości. Obecna nazwa parku weszła w życie w 2008 roku, po usunięciu marki MGM w całym parku. W latach 10. XXI wieku park zaczął odchodzić od pierwotnego zamysłu studia i wkroczył w nowy kierunek rozwoju atrakcji i immersyjnej tematyki, inspirowany wyobrażonymi światami hollywoodzkich twórców.

W 2024 roku park odwiedziło 10,3 miliona gości, co plasuje go na dziewiątym miejscu wśród najczęściej odwiedzanych parków rozrywki na świecie.

Historia

[edytuj | edytuj kod]

Na początku lat 80. XX wieku zespół Walt Disney, Inc. pod przewodnictwem Marty’ego Sklara i Randy’ego Brighta otrzymał zadanie stworzenia nowych pawilonów dla strefy Future World w parku rozrywki EPCOT Center w Orlando. Burze mózgów doprowadziły do powstania m.in. pawilonu mającego przypominać tło sceny filmowej, z wejściem w stylu kinowym pośrodku. Kiedy nowo mianowany dyrektor generalny i przewodniczący Walt Disney Productions, Michael Eisner, zobaczył plany pawilonu, zażądał, aby zamiast umieszczać go w już istniejącym parku, stanowił on punkt odniesienia dla nowego parku tematycznego, nawiązującego do Hollywood, rozrywki i show-biznesu[1].

W 1985 roku przedsiębiorstwa Walt Disney Productions i MGM/UA Entertainment Company zawarły umowę licencyjną, która dawała temu pierwszemu ogólnoświatowe prawa do używania marki i logo MGM dla tego, co miało stać się Disney–MGM Studios, co obejmowało działające zakłady produkcyjne filmów i programów telewizyjnych, zaplecze oraz satelitarne studio animacji dla Walt Disney Feature Animation, które rozpoczęło działalność przed debiutem parku[2].

Spowodowane było to tym, iż Universal Studios Entertainment ogłosiło, że zbuduje zupełnie nowy park rozrywki w Orlando, zaledwie kilka kilometrów od kompleksu rozrywkowego Walt Disney World Resort[1]. W 1987 roku Walt Disney Productions, które przemianowało się na The Walt Disney Company, ogłosiło zamiar stworzenia własnej wycieczki po zapleczu studia w Walt Disney World Resort. Nowy obszar, który miał nosić nazwę Disney–MGM Studios, był posunięciem wyprzedzającym mającym na celu przeciwdziałanie planowanemu wejściu Universal Studios na rynek w Orlando[3]. Universal twierdził, że Eisner jako dawny dyrektor operacyjny Paramount Pictures wykorzystał swój wcześniejszy dostęp do planów dla Orlando[a], zapożyczając niektóre koncepcje, ale kierownictwo The Walt Disney Company zaprzeczało, jakoby Eisner kiedykolwiek je widział, a zapewniało że planowało Disney–MGM Studios jeszcze przed zatrudnieniem Eisnera[5].

Logo parku stosowane w latach 1989-2008.

W 1988 roku MGM/UA złożyło pozew, w którym twierdziło, że Disney naruszył umowę, prowadząc działające studio filmowe i telewizyjne w ośrodku oraz budowę hoteli w ramach wycieczki po studiach[6]. 1 maja 1989 roku park rozrywki został otwarty obok zakładów produkcyjnych, a jedyną afiliacją MGM była oryginalna umowa licencyjna, która pozwalała Disneyowi używać nazwy MGM i ich logo Lwa Leo w marketingu, oraz oddzielne umowy, które pozwalały na używanie konkretnych filmów Metro-Goldwyn-Mayer w The Great Movie Ride. W dniu otwarcia jedynymi działającymi atrakcjami były Studio Backlot Tour i The Great Movie Ride[7], której sponsorem była firma The Coca-Cola Company w latach 1989–1998[1]. Kilka miesięcy po otwarciu parku dołączyła do niego improwizowana grupa „Streetmosphere”. Artyści Streetmosphere, obecnie nazywani „Obywatelami Hollywood”, są najdłużej działającą atrakcją w parku[8].

W 1991 roku The Walt Disney Company odpowiedziało na pozew MGM/UA, składając później pozew wzajemny, twierdząc, że MGM/UA i MGM Grand, Inc. zmówiły się w celu naruszenia praw Disney na całym świecie do nazwy MGM w branży parków rozrywki i że MGM/UA zaszkodzi reputacji Disneya, budując własny park rozrywki w hotelu i kasynie MGM Grand w Las Vegas w stanie Nevada[9]. 23 października 1992 r. sędzia Sądu Najwyższego w Los Angeles, Curtis B. Rappe, orzekł, że Disney ma prawo nadal używać nazwy Disney-MGM Studios na produktach filmowych produkowanych w obiekcie na Florydzie, a MGM Grand ma prawo zbudować park rozrywki w Las Vegas[b], używając nazwy i logo MGM, o ile nie będzie on dzielił tego samego motywu studia co nieruchomość Disneya[9]. Disneyowi na mocy umowy nie wolno było używać nazwy Disney–MGM Studios w niektórych kontekstach marketingowych; w takich przypadkach park nazywał się The Disney Studios lub Disney Studios Florida.

W latach 90. XX wieku, wraz ze wzrostem popularności i frekwencji, park po raz pierwszy rozbudowano w 1994 roku, dodając strefę Sunset Boulevard i atrakcję turystyczną The Twilight Zone Tower of Terror. Ulice imitujące te z Nowego Jorku na zapleczu parku zostały otwarte dla gości, aby odciążyć ruch i przemianowane na Streets of America. W tej samej dekadzie satelitarne studio Walt Disney Feature Animation pomagało w produkcji Pięknej i Bestii (1991), Aladyna (1992) i Króla lwa (1994), a Mulan (1998) oraz Lilo i Stich (2002) zostały w całości ukończone w studiu parku[11]. Obszar Sunset Boulevard został rozbudowany pod koniec lat 90. XX wieku, zaczynając od instalacji Fantasmic!, nocnego pokazu, który otwarto w 1998 roku, sześć lat po debiucie jego poprzednika w Disneylandzie[12]. W następnym roku, w 1999, oficjalnie otwarto dla publiczności krytą, pętlową kolejkę górską nawiązującą do zespołu rockowego Aerosmith, zwaną Rock ’n’ Roller Coaster Starring Aerosmith. W 2001 roku przed Chińskim Teatrem parku postawiono Sorcerer’s Hat – stylizowaną konstrukcję o postaci magicznego kapelusza z Fantazji (1940) – który od tamtej pory stał się ikoną parku, zastępując w tej roli Earffel Tower, sztuczną wieżę ciśnień zwieńczoną uszami Myszki Miki[13]. W 2004 roku The Walt Disney Company zamknął jednostkę animacji na Florydzie[14], a poprzedniego lata zburzono Residential Street, aby zrobić miejsce dla nowej lokalizacji dla Lights, Motors, Action!: Extreme Stunt Show, amerykańskiej adaptacji Moteurs... Action! : Stunt Show Spectacular w Walt Disney Studios Park w Marne-la-Vallée. Pokaz kaskaderski miał swoją premierę równocześnie z pokazem Soarin’ Around the World w Epcot[c] w 2005 roku, aby zbiec się z festiwalem „Happiest Celebration on Earth”[16]. W związku z wygaśnięciem kontraktu z MGM/UA, w 2007 roku ogłoszono, że Disney-MGM Studios zmieni nazwę na „Disney’s Hollywood Studios”, począwszy od 7 stycznia 2008 roku[17][18]. W tym samym roku dawna hala dźwiękowa Stage 1 stała się domem dla filmu Toy Story Mania!, a otaczający ją obszar przemianowano na Pixar Place.

W latach 10. XXI wieku The Walt Disney Company zaczęło wycofywać atrakcje parku przypominające studia, które były jego wizytówką w pierwszych latach działalności. Obejmowało to zamknięcie Studio Backlot Tour, American Idol Experience i Legend of Captain Jack Sparrow w 2014 roku[19]. W następnym roku usunięto Sorcerer’s Hat i przywrócono oryginalną linię wzroku parku z Hollywood Boulevard do Chińskiego Teatru[13]. W marcu 2015 roku, podczas corocznego spotkania akcjonariuszy, przewodniczący i dyrektor generalny The Walt Disney Company, Robert Iger zasugerował kolejną możliwą zmianę nazwy parku ze względu na nadchodzące zmiany w niedalekiej przyszłości[20]. Jednak koncern zaprzeczył plotkom o zmianie nazwy w lutym 2018 roku[21]. Park nadal zamykał więcej atrakcji o tematyce studyjnej; w kwietniu 2016 roku większość Ulic Ameryki – w tym fasady uliczne za parkingiem, Światła, Silniki, Akcja! Extreme Stunt Show, Earffel Tower i pozostałe obszary za kulisami zostały zamknięte i zburzone w ramach przygotowań do stref Star Wars: Galaxy’s Edge i Toy Story Land[22][23]. W 2017 roku The Great Movie Ride została zamknięta jako ostatnia atrakcja dostępna w dniu otwarcia i w 2020 roku została zastąpiona przez Mickey & Minnie’s Runaway Railway na podst. serialu animowanego Myszka Miki (2013–2019)[24].

Układ parku i atrakcje

[edytuj | edytuj kod]

Disney’s Hollywood Studios jest podzielone na siedem tematycznych obszarów, z których każdy inspirowany jest albo romantycznymi wersjami prawdziwych miejsc w Hollywood i Wielkim Los Angeles, albo wyobrażonymi światami zaczerpniętymi z hollywoodzkich opowieści. Oryginalny układ parku kiedyś tworzył dużą Hidden Mickey, widoczną na wczesnych mapach przewodnikowych i zdjęciach lotniczych, jednak późniejsza budowa i przeprojektowanie zatarły większość jej śladów[25]. Kilka tematycznych obszarów charakteryzuje się widocznymi fasadami i budynkami wzorowanymi na istniejących i nieistniejących już konstrukcjach z całego Los Angeles, w tym tych znajdujących się w Hollywood, Pasadenie, Inglewood i Burbank.

Nazwa Tematyka Główne atrakcje
Hollywood Boulevard Hollywood Mickey & Minnie’s Runaway Railway
Echo Lake Echo Lake(inne języki) Star Tours – The Adventures Continue, Indiana Jones Epic Stunt Spectacular!
Grand Avenue[d] Muppety The Glob Theater
Star Wars: Galaxy’s Edge Uniwersum Gwiezdnych wojen Millennium Falcon: Smugglers Run, Star Wars: Rise of the Resistance
Toy Story Land Toy Story Toy Story Mania!, Slinky Dog Dash, Alien Swirling Saucers
The Walt Disney Studios[e] Studia animacji The Magic of Disney Animation, Walt Disney Presents, The Little Mermaid – A Musical Adventure
Sunset Boulevard Bulwar Zachodzącego Słońca The Twilight Zone Tower of Terror, Rock ’n’ Roller Coaster Starring Aerosmith, Fantasmic!

Produkcje

[edytuj | edytuj kod]

Pierwotna koncepcja Disney–MGM Studios zakładała, że będzie ono wykorzystywane jako obiekt do produkcji filmowej i telewizyjnej, a także park rozrywki. W 1988 roku, przed ukończeniem budowy i otwarciem parku rozrywki, wśród pierwszych filmów pełnometrażowych nakręconych w obiekcie, znalazły się Ernest ratuje Boże Narodzenie (1988)[26] i Gazeciarze (1992).

Gdy park został otwarty w 1989 roku, obiekty studyjne/produkcyjne mieściły dwa główne komponenty. Pierwszym z nich był Walt Disney Feature Animation Florida, gdzie Disney wyprodukował takie projekty jak Mulan (1998)[26], Lilo i Stich (2002)[27], Mój brat niedźwiedź (2003) oraz sekwencje z innych animowanych filmów Disneya z lat 90. i początku XXI wieku. Drugim, większym komponentem było Walt Disney Studios Florida, które składało się z trzech scen dźwiękowych wykorzystywanych do projektów The Disney Channel, w tym The All-New Mickey Mouse Club (1989–1994)[28], Teen Win, Lose or Draw (1989–1992) i Adventures in Wonderland (1992–1993). Kilka produkcji osób trzecich również korzystało ze studiów, w tym Superboy (tylko pierwszy sezon, od 1988–1989), sezon 1988–89 programu MTV Remote Control, Gromu w raju (1994), wznowienie Let’s Make a Deal, specjalne transmisje Wheel of Fortune, sekwencje wnętrza samolotu do filmu fabularnego Pasażera 57 (1992) i The Dooley and Pals Show (2000). Nakręcono tam również teledyski, kilka nagrań dla World Championship Wrestling i transmisje na żywo z WCW Monday Nitro. The Post Group miała na Florydzie zakład postprodukcyjny na terenie studia przez całe lata 90. XX wieku. Wszystkie te obiekty produkcyjne i postprodukcyjne zostały zbudowane tak, aby były integralną częścią Backstage Studio Tour w parku rozrywki. W parku, za budynkiem Sounds Dangerous!, znajdowało się również czynne studio radiowe, z którego korzystało Radio Disney i zaproszeni lokalni nadawcy[29][30].

W 2004 roku kierownictwo The Walt Disney Company zmniejszyło skalę działalności Disneya na Florydzie, zamykając studio animacji, zwalniając personel, a następnie przenosząc działalność do głównego studia animacji w Burbank w Kalifornii[14][27].

  1. ↑ Universal Studios, podczas planów utworzenia parku rozrywki na Florydzie, potrzebował partnera, który pomógłby pokryć zawrotne koszty produkcji i zwrócił się między innymi do Paramount Pictures[4].
  2. ↑ Park rozrywki MGM Grand Adventures(inne języki) został otwarty w 1993 roku w Las Vegas i zamknięty na stałe w 2000 roku[10].
  3. ↑ W 1996 roku EPCOT Center zmienił nazwę na Epcot[15].
  4. ↑ W latach 1989–2016 Streets of America, zaś w latach 2016–2017 Muppets Courtyard.
  5. ↑ W latach 1989–2025 Animation Courtyard.

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. 1 2 3 Cole Geryak: Disney Extinct Attractions: The Great Movie Ride. Laughing Place, 2017-08-13. [dostęp 2025-12-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-08-17)]. (ang.).
  2. ↑ Kevin P. Rafferty: Magic Journey: My Fantastical Walt Disney Imagineering Career. Glendale: Disney Books Group, 2019. ISBN 978-1-368-04514-8. (ang.).
  3. ↑ History of Universal Orlando. Orlando Vacation. [dostęp 2025-12-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-07-18)]. (ang.).
  4. ↑ Roy J. Staszak: Biz'nss Magic. Murrells Inlet: Covenant Books, 2019. ISBN 978-1-64300-907-0. (ang.).
  5. ↑ Jeffrey Schmalz: Nastiness Is Not a Fantasy in Movie Theme Park War. The New York Times, 1989-08-13. [dostęp 2012-12-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-12-03)].
  6. ↑ Nancy Rivera Brooks: MGM Sues Disney Over New Hotels in Florida. Los Angeles Times, 1988-05-18. [dostęp 2025-12-21]. (ang.).
  7. ↑ Heather Adams: You Won’t Find a Single Opening Day Ride at This Disney Park – And That’s No Accident. WDW Magazine, 2025-09-09. [dostęp 2025-12-21]. (ang.).
  8. ↑ Everything you Need to Know About the Citizens of Hollywood. Mouselets, 2018-07-31. [dostęp 2025-12-21]. (ang.).
  9. 1 2 Kathleen O’Steen: Disney, MGM winners at trial’s end. Variety, 1992-10-25. [dostęp 2025-12-21]. (ang.).
  10. ↑ Group-Only Adventures. AllBusiness, 2001-09-04. [dostęp 2025-12-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-01-13)]. (ang.).
  11. ↑ Gabrielle Russon: Disney-MGM Studios moves on from Hollywood dreams to theme park reality. Orlando Sentinel, 2018-06-14. [dostęp 2025-12-21]. (ang.).
  12. ↑ Christne Shenot: Disney-MGM Studios to import Fantasmic show from California. Orlando Sentinel, 1997-04-21. [dostęp 2025-12-21]. (ang.).
  13. 1 2 Dewayne Bevil: Disney visitors say farewell to Hollywood Studios’ big hat. Orlando Sentinel, 2015-01-07. [dostęp 2025-12-21]. (ang.).
  14. 1 2 Disney closes Florida studio, 258 jobs may be lost. Money CNN, 2004-01-12. [dostęp 2025-12-21]. (ang.).
  15. ↑ Austin Lang: The History of Disney’s Epcot: From City of Tomorrow to the Eternal World’s Fair. AllEars, 2020-04-19. [dostęp 2025-12-21]. (ang.).
  16. ↑ Todd Pack: Expedition Everest will be costliest addition. Orlando Sentinel, 2003-10-11. [dostęp 2025-12-21]. (ang.).
  17. ↑ On With the (Even Bigger) Show! New Name, More Magic to Transform Disney Theme Park. Walt Disney World News, 2007-08-09. [dostęp 2025-12-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-09-12)]. (ang.).
  18. ↑ Disney Announces Name Change For MGM Studios. 13 Central Florida News, 2007-08-11. [dostęp 2025-12-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-09-27)]. (ang.).
  19. ↑ Dewayne Bevil: Hollywood Studios attractions on their way out at Disney World. Orlando Sentinel, 2016-04-24. [dostęp 2025-12-21]. (ang.).
  20. ↑ Marc Graser: Disney’s Hollywood Studios Theme Park to Get New Name. Variety, 2015-03-12. [dostęp 2025-12-21]. (ang.).
  21. ↑ Jennifer Fickley-Baker: Reimagining the Future of Disney’s Hollywood Studios: First look at Toy Story Land’s Alien Swirling Saucers. Disney Parks Blog, 2018-02-07. [dostęp 2025-12-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-02-08)]. (ang.).
  22. ↑ Sandra Pedicini: Star Wars land coming to Disney’s Hollywood Studios – Orlando Sentinel. Orlando Sentinel, 2015-08-15. [dostęp 2025-12-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-08-16)]. (ang.).
  23. ↑ Sandra Pedicini: Earffel Tower coming down, attractions closing at Disney’s Hollywood Studios. Orlando Sentinel, 2016-01-15. [dostęp 2025-12-21]. (ang.).
  24. ↑ Thomas Smith: First Mickey-Themed Ride-Through Attraction, Mickey and Minnie’s Runaway Railway, Coming to Disney’s Hollywood Studios. Disney Parks Blog, 2017-07-15. [dostęp 2025-12-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-07-15)]. (ang.).
  25. ↑ Nate Rasmussen: Vintage Walt Disney World: Sunset Boulevard Emerges". Disney Parks Blog. Archived from the original on April 17, 2016. Retrieved April 9, 2016.. Disney Parks Blog, 2011-06-09. [dostęp 2025-12-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-12-21)]. (ang.).
  26. 1 2 Films and Shows shot on location at Walt Disney World. Best of Orlando, 2014-05-30. [dostęp 2025-12-21]. (ang.).
  27. 1 2 James B. Stewart: DisneyWar. Nowy Jork: Simon and Schuster, 2005, s. 472–473. ISBN 0-7432-8390-2. (ang.).
  28. ↑ Sandra Pedicini: Disney’s Hollywood Studios: 'A park in transition'. Orlando Sentinel, 2014-12-01. [dostęp 2025-12-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-12-31)]. (ang.).
  29. ↑ John Frost: Disney’s Hollywood Studios Update. The Disney Blog, 2012-07-30. [dostęp 2025-12-21]. (ang.).
  30. ↑ Chapter 15 – Hollywood Studios - Echo Lake – Part 3 – Theater District. WDWMousing, 2022-04-01. [dostęp 2025-12-22]. (ang.).