Przejdź do zawartości

Daniel Sturridge

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Daniel Sturridge
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko

Daniel Andre Sturridge

Data i miejsce urodzenia

1 września 1989
Birmingham

Wzrost

188 cm[1]

Pozycja

pomocnik, napastnik

Kariera juniorska
Lata Klub
1995–1996 Cadbury Athletic
1996–2000 Aston Villa
2000–2003 Coventry City
2003–2006 Manchester City
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
2006–2009 Manchester City 21 (5)
2009–2013 Chelsea FC 63 (13)
2011 → Bolton Wanderers (wyp.) 12 (8)
2013–2019 Liverpool FC 116 (50)
2018 → West Bromwich Albion (wyp.) 6 (0)
2019–2020 Trabzonspor 11 (4)
2021–2022 Perth Glory FC 6 (0)
W sumie: 235 (80)
Kariera reprezentacyjna[b]
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2004–2005  Anglia U-16 4 (0)
2005–2006  Anglia U-17 9 (0)
2007  Anglia U-18 1 (0)
2008  Anglia U-19 3 (1)
2009  Anglia U-20 1 (1)
2009–2011  Anglia U-21 15 (4)
2011–2017  Anglia 26 (8)
2012  Wielka Brytania 5 (2)
W sumie: 64 (16)
  1. ↑ Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.
  2. ↑ Aktualne na: 26 lutego 2020.

Daniel Andre Sturridge (ur. 1 września 1989 w Birmingham) – angielski piłkarz pochodzenia jamajskiego, który grał na pozycji napastnika. W latach 2011–2017 reprezentant Anglii. Uczestnik Mistrzostw Świata 2014 oraz Mistrzostw Europy 2016. Dwukrotny zwycięzca Ligi Mistrzów: raz z Chelsea w sezonie 2011/12 oraz drugi z Liverpoolem w sezonie 2018/19.

Kariera klubowa

[edytuj | edytuj kod]

Wychowanek Aston Villi, jako junior grał również w Coventry City, zaś w 2003 roku trafił do Manchesteru City[2]. 3 lutego 2007 zadebiutował w jego barwach w Premier League w przegranym 0:2 meczu z Reading, w którym zmienił w drugiej połowie Jorgosa Samaras[3]. 27 stycznia 2008 strzelił pierwszego gola dla Manchesteru w spotkaniu pucharu Anglii z Sheffield United (1:2)[4], natomiast trzy dni później zdobył debiutancką bramkę w angielskiej ekstraklasie w pojedynku z Derby County, zapewniając swojemu zespołowi remis 1:1[5]. W sezonie 2008/2009 rozegrał w Premier League 16 meczów i strzelił cztery gole, ponadto regularnie występował w spotkaniach Pucharu UEFA.

3 lipca 2009 roku podpisał czteroletni kontrakt z Chelsea[6][7]. W londyńskim zespole zadebiutował 18 sierpnia w wygranym 3:1 meczu z Sunderlandem, natomiast pierwsze dwa gole strzelił 3 stycznia 2010 w spotkaniu pucharu Anglii z Watford (5:0)[8]. W sezonie 2009/2010 wraz z Chelsea wywalczył mistrzostwo Anglii oraz zdobył puchar kraju – w finałowym pojedynku z Portsmouth wystąpił w końcówce, zmieniając Nicolasa Anelkę[9]. W kolejnych rozgrywkach pełnił funkcję rezerwowego, co spowodowało, że 31 stycznia 2011 został wypożyczony do Boltonu[10]. W nowym zespole wywalczył miejsce w podstawowym składzie, stanowił również o jego sile ofensywnej – w 12 pojedynkach strzelił osiem bramek, m.in. dwie w zakończonym zwycięstwem 3:0 meczu z West Ham United[11] i jedną w wygranym 2:1 spotkaniu z Arsenalem[12].

W sezonie 2011/2012, po powrocie do Chelsea, wywalczył miejsce w podstawowym składzie londyńskiej drużyny i regularnie zdobywał gole (m.in. dwa w wygranym 5:1 pojedynku z Boltonem). Po objęciu zespołu przez Roberto Di Matteo w marcu 2012 roku, Sturridge ponownie stał się rezerwowym[13]. W 2012 roku wraz ze swoim klubem wywalczył puchar Anglii – w finałowym meczu z Liverpoolem nie wystąpił, lecz w spotkaniu wcześniejszej fazy z Birmingham City strzelił bramkę, która doprowadziła do remisu, a co za tym idzie do powtórzenia pojedynku[14]. Ponadto z Chelsea wygrał rozgrywki Ligi Mistrzów – w finałowym meczu z Bayernem Monachium (1:1, k. 4:3) jednak nie zagrał[15].

2 stycznia 2013 roku podpisał kontrakt z Liverpoolem[16]. 6 stycznia miał miejsce jego debiut w barwach The Reds i po siedmiu minutach gry trafił do siatki w meczu