Przejdź do zawartości

Alain Calmat

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Alain Calmat
Ilustracja
Calmat na podium mistrzostw świata 1964
Reprezentacja

 Francja

Data i miejsce urodzenia

31 sierpnia 1940
Paryż

Konkurencja

Soliści

Trener

Jacqueline Vaudecrane

Zakończenie kariery

1965

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Francja
Igrzyska olimpijskie
srebroInnsbruck 1964łyżwiarstwo figurowe
(soliści)
Mistrzostwa świata
złotoColorado Springs 1965soliści
srebroCortina d’Ampezzo 1963soliści
srebroDortmund 1964soliści
brązVancouver 1960soliści
brązPraga 1962soliści
Mistrzostwa Europy
złotoGenewa 1962soliści
złotoBudapeszt 1963soliści
złotoGrenoble 1964soliści
srebroBerlin 1961soliści
srebroMoskwa 1965soliści
brązBratysława 1958soliści
Odznaczenia
Komandor Orderu Narodowego Zasługi (Francja) Komandor Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja) Oficer Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja) Kawaler Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja) Złoty medal młodzieży i sportu

Alain Calmat (ur. 31 sierpnia 1940 w Paryżu) – francuski łyżwiarz figurowy, startujący w konkurencji solistów, lekarz i polityk. Wicemistrz olimpijski z Innsbrucka (1964)[1] i uczestnik igrzysk olimpijskich (1956[2], 1960[3]), mistrz świata (1965), trzykrotny mistrz Europy (1962–1964), 5-krotny mistrz Francji (1958, 1962–1965).

Calmat zapalił znicz olimpijski podczas ceremonii otwarcia Zimowych Igrzysk Olimpijskich 1968 w Grenoble[4].

Biografia

[edytuj | edytuj kod]

Kariera amatorska

[edytuj | edytuj kod]

Calmat rozpoczął starty w zawodach łyżwiarskich mając 9 lat, a na mistrzostwach świata 1954 zadebiutował w wieku lat 13[4]. W swojej karierze pięciokrotnie stawał na podium mistrzostw świata (zwycięstwo w 1965 roku) oraz sześciokrotnie zdobywał medal mistrzostw Europy, w tym trzykrotnie był to złoty medal (1962–1964)[4]. W mistrzostwach Francji aż 7-krotnie zdobywał srebrny medal (1954–1957, 1962–1965), a 5-krotnie złoty medal (1958, 1959–1961)[5].

Na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1956 w Cortina d’Ampezzo debiutował jako 15-latek zajmując 9. miejsce[2]. Cztery lata później, na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1960 był już szósty[3], zaś w 1964 roku wywalczył wicemistrzostwo olimpijskie ustępując jedynie Manfredowi Schnelldorferowi[1].

Calmat podczas zapalania znicza olimpijskiego (Grenoble 1968)

Po zakończeniu kariery

[edytuj |